Drzewiecki, Conrad

Drzewiecki Conrad, *14 X 1926 Poznań, †25 VIII 2007 Poznań, polski tancerz i choreograf.

W latach 1947–48 i 1951–57 był solistą baletu opery poznańskiej, w 1948–51 solistą Centralnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego, w 1958–63 solistą różnych francuskich zespołów, m.in. Théâtre d’Art du Ballet oraz Ballet Tcherina; w latach 1964–73 kierował baletem opery poznańskiej, od 1973 był dyrektorem artystycznym Polskiego Teatru Tańca–Baletu Poznańskiego. W momencie wybuchu stanu wojennego Polski Teatr Tańca–Balet Poznański odbywał tournée po Włoszech. Wielu tancerzy zdecydowało się pozostać na emigracji i Drzewiecki nie zdołał ponownie skompletować zespołu na tak wysokim poziomie.

Dyrektorem Polskiego Teatru Tańca pozostał do 1987. Wiele baletów Drzewieckiego zostało sfilmowanych. Jako choreograf współpracował z zespołami baletowymi różnych krajów, m.in. ze Staatsoper i Deutsche Oper w Berlinie, Národní Divadlo w Pradze, Het Nationale Ballet w Amsterdamie, Stadsteatern w Malmö, Conjunto Nacional de Danza Moderna w Hawanie, La Scalą w Mediolanie, jak również z teatrami dramatycznymi. W 1956 Drzewiecki otrzymał I nagrodę na międzynarodowym konkursie tańca w Vercelli, w 1969 Krzyż Kawalerski, a w 1976 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Drzewiecki zrealizował kilka wersji baletu Etiuda b-moll (muzyka K. Szymanowski), m.in. w 1983 w Polskim Teatrze Tańca w Poznaniu, w 1992 w Národní Divadlo w Brnie, w 1993 w Operze Bałtyckiej w Gdańsku, w 1995 w Teatrze Wielkim w Łodzi. Za całokształt pracy artystycznej otrzymał w 1998 nagrodę ZASP-u – statuetkę Terpsychory, w 2006 Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2009 powstał film dokumentalny Conrad Drzewiecki – tancerz i choreograf (reż. R. Ćwikliński).