Kosma Joseph, *22 X 1905 Budapeszt, †7 VIII 1969 La Roche-Guyon (k. Paryża), francuski kompozytor węgierskiego pochodzenia. Studiował kompozycję u L. Weinera w Akademii Muzycznej w Budapeszcie. W latach 1926–28 był asystentem dyrygenta w tamtejszej operze i szefem Awangardowego Teatru Tańca. W 1929 przebywał na stypendium w Berlinie, gdzie poznał B. Brechta, H. Eislera i K. Weilla, którzy wpłynęli na jego zainteresowania muzyczne. Od 1933 działał w Paryżu jako twórca muzyki filmowej, scenicznej oraz piosenek.
Kosma jest autorem muzyki do ok. 80 filmów, w tym do wybitnych pozycji w historii światowej kinematografii. Pisał muzykę do sztuk J.P. Sartre’a, T. Williamsa, E. O’Neilla, balety dla R. Petita, J.L. Barraulta, S. Lifara, pantomimy dla M. Marceau. Szeroką popularność zdobył jako kompozytor niebanalnych piosenek, śpiewanych przez J. Gréco, Y. Montanda, braci Jacques i innych. Współpracując z najbardziej cenionymi autorami tekstów, przyczynił się w latach 40. do renesansu francuskiej piosenki literackiej. Wiele jego utworów zdobyło światową popularność, a Les feuilles mortes stał się standardem muzyki rozrywkowej. Kosma przeniósł niektóre cechy francuskiego neoklasycyzmu (umiarkowaną ekspresyjność, przejrzystość faktury, deformacje klasycznej harmoniki) na grunt muzyki rozrywkowej. Jego subtelne, czasem nostalgiczne piosenki wykraczały poza ówczesne konwencje tego gatunku; Kosma często rezygnował z budowy zwrotkowej, kontrastował przebieg utworu różnicując typ melodyki i akompaniamentu, stosował zmiany tempa i tonacji, operował charakterystycznymi mikromotywami i harmoniką wzbogaconą o dźwięki dodane (sekunda, kwarta i inne). Bardziej zaawansowane technicznie utwory Kosmy (orkiestrowe, kameralne, kantaty i opery) nie zyskały popularności.
Wokalno-instrumentalne:
piosenki do tekstów J. Préverta:
La belle vie
Je suis comme je suis
Les feuilles mortes
Inventaire
Barbara
En sortant de l’école
La pêche à la baleine
Les enfants qui s’aiment
ponadto m.in.:
La Rue des Blancs-Manteaux, sł. J.P. Sartre
La fourmi, sł. R. Desnos
Si tu t’imagines, sł. R. Queneau
Sceniczne:
opery:
La révolte des canuts, wyst. Berlin 1959 pt. Die Weber von Lyon
Un amour électronique, wyst. Paryż 1961
Les hussards, wyst. Lyon 1969
Les chansons de Bilitis, operetka, wyst. Paryż 1954
balety:
Le rendez-vous, wyst. Paryż 1945
Baptiste, wyst. Paryż 1946
L’écuyère, wyst. Paryż 1947
Pierrot de Montmartre, wyst. Paryż 1952
L’hôtel de l’espérance 1957
Le proscrit, wyst. Paryż 1963
muzyka do filmów w reż. J. Renoira:
Towarzysze broni (La grande illusion) 1937
Marsylianka (La Marseillaise) 1937
La bête humaine 1938
Helena i mężczyźni (Eléna et les hommes) 1956
w reż. M. Carnégo: Jenny 1936:
Wieczorni goście (Les visiteurs du soir) 1942
Komedianci (Les enfants du paradis) 1945
Les portes de la nuit 1946
Juliette ou la clef des songes 1950
ponadto m.in.:
Kochankowie z Werony (Les amants de Vérone), reż. A. Cayatte, 1950
Bez adresu (Sans laisser d’adresse), reż. J.P. Le Chanois, 1951
muzyka do sztuk teatralnych
***
utwory orkiestrowe
utwory kameralne
kantaty