Logotypy FERC, RP, dofinansowanie ze środków UE

Kosma, Joseph

Biogram

Kosma Joseph, *22 X 1905 Budapeszt, †7 VIII 1969 La Roche-Guyon (k. Paryża), francuski kompozytor węgierskiego pochodzenia. Studiował kompozycję u L. Weinera w Akademii Muzycznej w Budapeszcie. W latach 1926–28 był asystentem dyrygenta w tamtejszej operze i szefem Awangardowego Teatru Tańca. W 1929 przebywał na stypendium w Berlinie, gdzie poznał B. Brechta, H. Eislera i K. Weilla, którzy wpłynęli na jego zainteresowania muzyczne. Od 1933 działał w Paryżu jako twórca muzyki filmowej, scenicznej oraz piosenek.

Kosma jest autorem muzyki do ok. 80 filmów, w tym do wybitnych pozycji w historii światowej kinematografii. Pisał muzykę do sztuk J.P. Sartre’a, T. Williamsa, E. O’Neilla, balety dla R. Petita, J.L. Barraulta, S. Lifara, pantomimy dla M. Marceau. Szeroką popularność zdobył jako kompozytor niebanalnych piosenek, śpiewanych przez J. Gréco, Y. Montanda, braci Jacques i innych. Współpracując z najbardziej cenionymi autorami tekstów, przyczynił się w latach 40. do renesansu francuskiej piosenki literackiej. Wiele jego utworów zdobyło światową popularność, a Les feuilles mortes stał się standardem muzyki rozrywkowej. Kosma przeniósł niektóre cechy francuskiego neoklasycyzmu (umiarkowaną ekspresyjność, przejrzystość faktury, deformacje klasycznej harmoniki) na grunt muzyki rozrywkowej. Jego subtelne, czasem nostalgiczne piosenki wykraczały poza ówczesne konwencje tego gatunku; Kosma często rezygnował z budowy zwrotkowej, kontrastował przebieg utworu różnicując typ melodyki i akompaniamentu, stosował zmiany tempa i tonacji, operował charakterystycznymi mikromotywami i harmoniką wzbogaconą o dźwięki dodane (sekunda, kwarta i inne). Bardziej zaawansowane technicznie utwory Kosmy (orkiestrowe, kameralne, kantaty i opery) nie zyskały popularności.

Kompozycje

Wokalno-instrumentalne:

piosenki do tekstów J. Préverta:

La belle vie

Je suis comme je suis

Les feuilles mortes

Inventaire

Barbara

En sortant de l’école

La pêche à la baleine

Les enfants qui s’aiment

ponadto m.in.:

La Rue des Blancs-Manteaux, sł. J.P. Sartre

La fourmi, sł. R. Desnos

Si tu t’imagines, sł. R. Queneau

Sceniczne:

opery:

La révolte des canuts, wyst. Berlin 1959 pt. Die Weber von Lyon

Un amour électronique, wyst. Paryż 1961

Les hussards, wyst. Lyon 1969

Les chansons de Bilitis, operetka, wyst. Paryż 1954

balety:

Le rendez-vous, wyst. Paryż 1945

Baptiste, wyst. Paryż 1946

L’écuyère, wyst. Paryż 1947

Pierrot de Montmartre, wyst. Paryż 1952

L’hôtel de l’espérance 1957

Le proscrit, wyst. Paryż 1963

muzyka do filmów w reż. J. Renoira:

Towarzysze broni (La grande illusion) 1937

Marsylianka (La Marseillaise) 1937

La bête humaine 1938

Helena i mężczyźni (Eléna et les hommes) 1956

w reż. M. Carnégo: Jenny 1936:

Wieczorni goście (Les visiteurs du soir) 1942

Komedianci (Les enfants du paradis) 1945

Les portes de la nuit 1946

Juliette ou la clef des songes 1950

ponadto m.in.:

Kochankowie z Werony (Les amants de Vérone), reż. A. Cayatte, 1950

Bez adresu (Sans laisser d’adresse), reż. J.P. Le Chanois, 1951

muzyka do sztuk teatralnych

***

utwory orkiestrowe

utwory kameralne

kantaty