Chojnacki Roman, *1 VIII 1875 (79?) Władysławów (k. Łodzi), †22 XII 1938 Warszawa, polski krytyk muzyczny, pedagog, organizator życia muzycznego. W 1908 ukończył studia w Instytucie Muzycznym w Warszawie u G. Roguskiego (harmonia) i Z. Noskowskiego (kompozycja, kontrapunkt). Początkowo dawał prywatne lekcje teorii muzyki, od 1915 uczył w żeńskiej szkole muzycznej L. Ursteina w Warszawie, w latach 1927–38 wykładał harmonię w konserwatorium. Zasługą Chojnackiego jest założenie w 1908 dwutygodnika „Młoda Polska”, w 1910 przemianowanego na „Przegląd Muzyczny”. Chojnacki był redaktorem naczelnym tego pisma przez cały czas jego istnienia (1908–14, 1918–19). „Młoda Polska” reprezentowała postępowy kierunek w polskiej myśli muzycznej, propagując twórczość współczesnych, zwłaszcza młodych kompozytorów polskich (Szymanowski, Różycki). Stale współpracowali z pismem muzykolodzy: A. Chybiński, Z. Jachimecki, H. Opieński, S. Festenburg; recenzje pisali: P. Rytel, S. Bursa i inni. Sam Chojnacki opublikował w tym piśmie szereg artykułów i recenzji. Głównie jednak działalność Chojnackiego wiązała się z Filharmonią Warszawską; w latach 1918–23 prowadził ją samodzielnie, a w latach 1923–31 oraz 1934–38 był jej kierownikiem artystycznym. Świadectwem troski Chojnackiego o poziom artystyczny Filharmonii Warszawskiej jest fakt, że w czasach jego kierownictwa wystąpili w niej światowej sławy dyrygenci: W. Furtwängler, H. Abendroth, B. Walter, E. Ansermet, H. Scherchen, W. Ferrero, pianiści: S. Rachmaninow, A. Cortot, R. Casadesus, V. Horowitz, A. Schnabel, W. Backhaus, skrzypkowie: B. Huberman, F. Kreisler i inni. Chojnacki rozwijał także na terenie Filharmonii Warszawskiej działalność wydawniczą, redagując „Biuletyn Koncertowy” (1930–31) oraz „Przewodnik Koncertowy” (od 1 I 1935).
Literatura F. Starczewski Śp. Roman Chojnacki, Muzyka Polska Warszawa 1939 nr 1; Młoda Polska 1908–1909, Przegląd Muzyczny 1910–914, 1918–1919, oprac. A. Porębowiczowa, Kraków 1964.
