Zimmermann [cʹymerman] Johann Anton, *25 lub 26 XII 1741 Breitenau (obec. Široká Niva, pow. Bruntál), †między 8 a 14 X 1781 Pressburg (węgierskie Pozsony, obec. Bratysława), austriacki kompozytor, skrzypek i organista. Od ok. 1763 był organistą katedry w Königgrätz (obec. Hradec Králové), następnie działał w Pressburgu, tam w 1772 wykonano jego singspiel Narcisse et Pierre. Od 1776 do końca życia zajmował stanowisko kapelmistrza i kompozytora dworskiego hrabiego Józefa Batthyány (1776 prymas Węgier, 1778 kardynał) w Pressburgu. Doprowadził orkiestrę dworską do rozkwitu, rozbudował aparat orkiestrowy (dyrygował z miejsca pierwszego skrzypka). Zespół ten dawał 2 koncerty publiczne w tygodniu. Od 1780 Zimmermann był także organistą w kościele św. Marcina.
Spuścizna Zimmermanna nie została dotąd dokładnie przebadana, wiadomo jednak, że wiele jego kompozycji posiada niepewną atrybucję, np. niektóre symfonie mylone są z symfoniami J. Haydna; współcześnie z Zimmermannem tworzyli też kompozytorzy o podobnym nazwisku, np. Zimerman, który wydał sonaty kameralne w Paryżu ok. 1765. Stylistycznie twórczość Zimmermanna mieści się w okresie wczesnego klasycyzmu. Utwory instrumentalne wykazują wpływ J. Haydna, m.in. w kształtowaniu melodii. Wśród symfonii Zimmermanna ważne miejsce zajmuje Sinfonia pastoritia G-dur, w której kompozytor wprowadził elementy morawskiej muzyki ludowej; reprezentuje ona wczesne stadium kształtowania się w połowie XVIII w. tzw. symfonii pastoralnej. Zimmermann uważany jest za jednego z pierwszych twórców melodramatów. Nawiązując do koncepcji J.A. Bendy w trafny artystycznie sposób zintegrował muzykę z dramaturgiczną logiką fabuły, zarówno w charakterystyce postaci, jak i w przebiegu akcji.
Literatura: B. Štedroň K životopisu Antona Zimmermanna, „Slovenská hudba” IV, 1960; A. Meier Die Pressburger Hofkapelle des Fürstprimas von Ungarn, Fürst Joseph von Batthyányi in den Jahren 1776 bis 1784, HaydnJahrbuch, Wiedeń 1978; P. Polak Beiträge zur Biographie von Anton Zimmermann, Kapellmeister des Fürsten Joseph Batthyány, „Studien zur Musikwissenschaft” XXIX, 1979; M.L. Jurjevich Anton Zimmermann’s Chamber Music for Strings, dysertacja University of Illinois, Urbana 1987; D. Múdra Anton Zimmermann a „repertoárový život” jeho diel v českých zemiach, „Slovenská hudba” XXIX, 2003; D. Múdra Spezifika der zeitgenössischen Verwendung des Schaffens Anton Zimmermanns in der Slowakei, „Musicologica istropolitana” III, 2004; D. Múdra Anton Zimmermann (1741–1781) und die europäische musikalische Klassik, Frankfurt n. Menem 2006 (zawiera katalog tematyczny).
Kompozycje
Instrumentalne:
orkiestrowe:
ok. 40 symfonii, m.in. Sinfonia pastoritia G-dur, divertimenta, kasacje, tańce, partity i inne utwory na różne zespoły instrumentalne
koncerty z orkiestrą, m.in.:
D-dur na klawesyn
Grand concert Es-dur op. 3, na klawesyn/fortepian, wyd. Wiedeń ok. 1782
Es-dur na skrzypce
F-dur na fagot
F-dur na 2 fagoty
3 na kontrabas – D-dur, wyd. ok. 1778, D-dur, wyd. ok. 1779, Es-dur
kameralne:
6 sekstetów na 2 skrzypiec, altówkę, 2 rogi i b.c.
kwintety i kwartety smyczkowe, m.in. 6 kwartetów op. 3, wyd. Lyon ok. 1777
kwartety na instrumenty smyczkowe i klawesyn, m.in. As-dur, wyd. Pressburg przed 1794
tria i duety smyczkowe, m.in. 6 op. 1, na 2 skrzypiec, wyd. Lyon ok. 1776
duety i sonaty na klawesyn i skrzypce, m.in. 6 op. 2, wyd. Lyon ok. 1775, 3 op. 1, wyd. Wiedeń 1779
utwory na instrumenty klawiszowe
Wokalno-instrumentalne:
ok. 10 mszy, ofertoria, graduały, motety, litanie loretańskie, psalm Miserere, hymny, antyfony maryjne, 4 arie kościelne na głos, chór i orkiestrę
Denis Klage auf Tod M. Theresien, kantata na głos i klawesyn, tekst M. Denis, wyd. Pressburg ok. 1781
Ziehet ein zu diesen Thoren, kantata na głosy solowe i orkiestrowe
Sceniczne:
Narcisse et Pierre, singspiel, libretto A. Berger, wyst. Pressburg 1772
melodramaty, m.in. Die Wilden, libretto J. Schilson, wyst. Pressburg 1777, zaginiony, Andromeda und Perseus, libretto W. von Kempelen(?), wyst. Wiedeń 1781
Edycje:
Sinfonia pastoritia, wyd. M. Biondi, «The Symphony 1720–1840» seria B, XLV, Nowy Jork 1985
Sinfonia pastoritia i Symfonia E-dur, wyd. D. Múdra, Bratysława 2005
4 symfonie, wyd. J. Bali i P. Halász, «Musicalia Danubiana» XX, Budapeszt 2004
Koncert D-dur na kontrabas (z ok. 1778), wyciąg fortepianowy, wyd. R. Malarić, Wiedeń 1978
Koncert F-dur na fagot, wyd. H.-P Vogel, Warngau 2008
XII Quintetti, faksymile, wyd. J. Mezei, «Musicalia Danubiana» XV, Budapeszt 1996
6 sonat op. 2, na klawesyn i skrzypce, wyd. D. Múdra, 2 zeszyty, «Diletto Musicale» nr 1217–1218, Wiedeń 1997–98
Partita F-dur na 2 oboje, 2 rogi i fagot, wyd. D. Múdra, «Diletto Musicale» nr 1219, Wiedeń 1999
Nottumo-Quartetto F-dur, wyd. D. Múdra, Bratysława 2001
tria smyczkowe B-dur i G-dur, wyd. D. Múdra, Bratysława 2002
kwartety smyczkowe Dis-dur i B-dur op. 3 nr 1 i 2, wyd. D. Múdra, «Diletto Musicale» nr 1338–1339, Wiedeń 2002, 2004
Missa pastoralis D-dur, wyd. D. Múdra, Bratysława 2006