Zestawienie logotypów FERC, RP oraz UE

Zimmermann, Anton

Biogram i literatura

Zimmermann [cʹymerman] Johann Anton, *25 lub 26 XII 1741 Breitenau (obec. Široká Niva, pow. Bruntál), †między 8 a 14 X 1781 Pressburg (węgierskie Pozsony, obec. Bratysława), austriacki kompozytor, skrzypek i organista. Od ok. 1763 był organistą katedry w Königgrätz (obec. Hradec Králové), następnie działał w Pressburgu, tam w 1772 wykonano jego singspiel Narcisse et Pierre. Od 1776 do końca życia zajmował stanowisko kapelmistrza i kompozytora dworskiego hrabiego Józefa Batthyány (1776 prymas Węgier, 1778 kardynał) w Pressburgu. Doprowadził orkiestrę dworską do rozkwitu, rozbudował aparat orkiestrowy (dyrygował z miejsca pierwszego skrzypka). Zespół ten dawał 2 koncerty publiczne w tygodniu. Od 1780 Zimmermann był także organistą w kościele św. Marcina.

Spuścizna Zimmermanna nie została dotąd dokładnie przebadana, wiadomo jednak, że wiele jego kompozycji posiada niepewną atrybucję, np. niektóre symfonie mylone są z symfoniami J. Haydna; współcześnie z Zimmermannem tworzyli też kompozytorzy o podobnym nazwisku, np. Zimerman, który wydał sonaty kameralne w Paryżu ok. 1765. Stylistycznie twórczość Zimmermanna mieści się w okresie wczesnego klasycyzmu. Utwory instrumentalne wykazują wpływ J. Haydna, m.in. w kształtowaniu melodii. Wśród symfonii Zimmermanna ważne miejsce zajmuje Sinfonia pastoritia G-dur, w której kompozytor wprowadził elementy morawskiej muzyki ludowej; reprezentuje ona wczesne stadium kształtowania się w połowie XVIII w. tzw. symfonii pastoralnej. Zimmermann uważany jest za jednego z pierwszych twórców melodramatów. Nawiązując do koncepcji J.A. Bendy w trafny artystycznie sposób zintegrował muzykę z dramaturgiczną logiką fabuły, zarówno w charakterystyce postaci, jak i w przebiegu akcji.

Literatura: B. Štedroň K životopisu Antona Zimmermanna, „Slovenská hudba” IV, 1960; A. Meier Die Pressburger Hofkapelle des Fürstprimas von Ungarn, Fürst Joseph von Batthyányi in den Jahren 1776 bis 1784, HaydnJahrbuch, Wiedeń 1978; P. Polak Beiträge zur Biographie von Anton Zimmermann, Kapellmeister des Fürsten Joseph Batthyány, „Studien zur Musikwissenschaft” XXIX, 1979; M.L. Jurjevich Anton Zimmermann’s Chamber Music for Strings, dysertacja University of Illinois, Urbana 1987; D. Múdra Anton Zimmermann a „repertoárový život” jeho diel v českých zemiach, „Slovenská hudba” XXIX, 2003; D. Múdra Spezifika der zeitgenössischen Verwendung des Schaffens Anton Zimmermanns in der Slowakei, „Musicologica istropolitana” III, 2004; D. Múdra Anton Zimmermann (1741–1781) und die europäische musikalische Klassik, Frankfurt n. Menem 2006 (zawiera katalog tematyczny).

Kompozycje i edycje

Kompozycje

Instrumentalne:

orkiestrowe:

ok. 40 symfonii, m.in. Sinfonia pastoritia G-dur, divertimenta, kasacje, tańce, partity i inne utwory na różne zespoły instrumentalne

koncerty z orkiestrą, m.in.:

D-dur na klawesyn

Grand concert Es-dur op. 3, na klawesyn/fortepian, wyd. Wiedeń ok. 1782

Es-dur na skrzypce

F-dur na fagot

F-dur na 2 fagoty

3 na kontrabas – D-dur, wyd. ok. 1778, D-dur, wyd. ok. 1779, Es-dur

kameralne:

6 sekstetów na 2 skrzypiec, altówkę, 2 rogi i b.c.

kwintety i kwartety smyczkowe, m.in. 6 kwartetów op. 3, wyd. Lyon ok. 1777

kwartety na instrumenty smyczkowe i klawesyn, m.in. As-dur, wyd. Pressburg przed 1794

tria i duety smyczkowe, m.in. 6 op. 1, na 2 skrzypiec, wyd. Lyon ok. 1776

duety i sonaty na klawesyn i skrzypce, m.in. 6 op. 2, wyd. Lyon ok. 1775, 3 op. 1, wyd. Wiedeń 1779

utwory na instrumenty klawiszowe

Wokalno-instrumentalne:

ok. 10 mszy, ofertoria, graduały, motety, litanie loretańskie, psalm Miserere, hymny, antyfony maryjne, 4 arie kościelne na głos, chór i orkiestrę

Denis Klage auf Tod M. Theresien, kantata na głos i klawesyn, tekst M. Denis, wyd. Pressburg ok. 1781

Ziehet ein zu diesen Thoren, kantata na głosy solowe i orkiestrowe

Sceniczne:

Narcisse et Pierre, singspiel, libretto A. Berger, wyst. Pressburg 1772

melodramaty, m.in. Die Wilden, libretto J. Schilson, wyst. Pressburg 1777, zaginiony, Andromeda und Perseus, libretto W. von Kempelen(?), wyst. Wiedeń 1781

 

Edycje:

Sinfonia pastoritia, wyd. M. Biondi, «The Symphony 1720–1840» seria B, XLV, Nowy Jork 1985

Sinfonia pastoritia i Symfonia E-dur, wyd. D. Múdra, Bratysława 2005

4 symfonie, wyd. J. Bali i P. Halász, «Musicalia Danubiana» XX, Budapeszt 2004

Koncert D-dur na kontrabas (z ok. 1778), wyciąg fortepianowy, wyd. R. Malarić, Wiedeń 1978

Koncert F-dur na fagot, wyd. H.-P Vogel, Warngau 2008

XII Quintetti, faksymile, wyd. J. Mezei, «Musicalia Danubiana» XV, Budapeszt 1996

6 sonat op. 2, na klawesyn i skrzypce, wyd. D. Múdra, 2 zeszyty, «Diletto Musicale» nr 1217–1218, Wiedeń 1997–98

Partita F-dur na 2 oboje, 2 rogi i fagot, wyd. D. Múdra, «Diletto Musicale» nr 1219, Wiedeń 1999

Nottumo-Quartetto F-dur, wyd. D. Múdra, Bratysława 2001

tria smyczkowe B-dur i G-dur, wyd. D. Múdra, Bratysława 2002

kwartety smyczkowe Dis-dur i B-dur op. 3 nr 1 i 2, wyd. D. Múdra, «Diletto Musicale» nr 1338–1339, Wiedeń 2002, 2004

Missa pastoralis D-dur, wyd. D. Múdra, Bratysława 2006