Włast Andrzej, właściwie Gustaw Baumritter, pseud. Willy, *17 III 1895 Łódź, †między 1 VI 1943 a 9 V 1946 (dokładna data, miejsce i okoliczności śmierci nieznane), polski poeta, autor tekstów piosenek, librecista operetkowy, scenarzysta i reżyser. W latach 1913–15 studiował medycynę i prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Po debiutanckich wierszach o wojnie 20 XII 1914 Teatr Udziałowy wystawił jego pierwszą farsę Pod murami Warszawy. W V 1916 przez 11 dni sprawował kierownictwo literackie w teatrzyku Bi-Ba-Bo, później był kierownikiem artystycznym teatrów kabaretowych Miraż (1921) i Perskie Oko (1927); był współtwórcą, a w latach 1927–33 dyrektorem i reżyserem teatrzyku rewiowego Morskie Oko (pierwotna nazwa Nowe Perskie Oko). W teatrze tym realizował słynne tzw. „warszawskie rewie”, m.in. Klejnoty Warszawy (wyst. 200 razy), Warszawa w kwiatach, Zabawki dla Warszawki, Cała Warszawa, Gwiazdy Warszawy, Uśmiech Warszawy, Sympatia Warszawy, To lubi Warszawa, Tęcza nad Warszawą, Przebój Warszawy, Rewia Warszawy. W latach 1933–39 był kierownikiem teatru rewiowego Rex (późniejsza Wielka Operetka, Wielka Rewia). W ciągu całej swej działalności współpracował też z wieloma innymi teatrami i kabaretami (m.in. Mały, Artystyczny, Sfinks, Stańczyk, Wodewil, Nowości, Ali-Baba, Czarny Kot, Qui pro Quo, Wesoły Wieczór), a podczas okupacji z kawiarniami artystycznymi warszawskiego getta. Włast uznawany jest za czołowego polskiego autora tekstów piosenek okresu międzywojennego, pisanych zarówno do muzyki polskiej, jak i kompozycji zagranicznych. Reagował na wszelkie mody muzyczne, a dwie z piosenek, do których napisał pierwsze teksty (jako jedyne wśród polskich utworów tego okresu), stały się światowymi przebojami – Tango milonga (muzyka J. Petersburski, za granicą znany jako Oh, Donna Clara) i walc François (muzyka A. Karasiński). Dzięki niemu funkcjonuje w naszej kulturze słowo „przebój”, które zwyciężyło w ogłoszonym przez Własta w 1930 w „Ekspresie Wieczornym” konkursie na nową nazwę dla „szlagieru”. Włast jest autorem tekstów ponad 2000 piosenek, m.in. przebojów z muzyką J. Petersburskiego Ja się boję sama spać, Już nigdy, Szkoda twoich łez dziewczyno, Tango andrusowskie, a także Całuję twoją dłoń, Madame (muzyka R. Erwin), Czy pani mieszka sama? (muzyka Z. Karasiński, Sz. Kataszek), Titina (muzyka L. Daniderff), Ramona (muzyka H. Wars), Jesienne róże (muzyka H. Gold), Rebeka (muzyka Z. Białostocki), U cioci na imieninach (muzyka B. Mucman). Opublikował zbiór swoich wierszy Serce tatuowane (Warszawa 1923). Włast był jednym z najbardziej aktywnych polskich autorów tekstów piosenek okresu międzywojennego. Odwoływał się w nich przede wszystkim do uczuć, dzięki czemu zyskiwały dużą popularność, a wiele z nich stało się standardami muzyki rozrywkowej, śpiewanymi do chwili obecnej.
