Raison [rez´ą] André, *przed 1650 Meaux (?), †1719 Paryż, francuski organista i kompozytor. Po ukończeniu seminarium Ste Geneviève w Nanterre przeniósł się do Paryża, gdzie w latach 1665–1716 był organistą w opactwie Ste Geneviève, a od 1687 jednocześnie w klasztorze św. Jakuba. Należał do najlepiej opłacanych organistów paryskich, był nauczycielem L.N. Clérambaulta, który dedykował mu Premier livre d’orgue.
Dwie księgi organowe Raisona zajmują ważne miejsce w historii muzyki francuskiej. Pozostają one pod wyraźnym wpływem stylistyki świeckiej, choć zawierają repertuar grany podczas nabożeństw klasztornych. Księga 1 złożona jest z wersetów organowych, fug, grands jeux, duetów, triów i récits wykonywanych podczas magnificat oraz mszy. Żadna z tych kompozycji nie opiera się na chorałowym cantus firmus, często wykorzystywane są natomiast motywy taneczne. Temat passacagli z „Christe” z mszy Deuziesme ton posłużył Bachowi za podstawę Passacaglii c-moll BWV 582. Księgę tę poprzedza wstęp adresowany do organistów, w którym znajdują się cenne uwagi dotyczące aplikatury, rejestracji, ozdabiania i notes inégales. Księga 2 zawiera preludia, fugi, wariacje oparte na melodiach kolędowych, allemande, uwerturę, opracowanie ofertorium oraz utwór Da pacem z kunsztowną fugą, upamiętniający traktat pokojowy w Utrechcie z 1713.
Dzieła Raisona odznaczają się wirtuozowską fakturą i sugestywnym operowaniem rejestrami. Pedałowy temat basse de trompette w pierwszym Kyrie z mszy Premier ton z księgi 1 świadczy o sporych umiejętnościach wykonawczych autora. Stosowanie szybkich repetycji dźwięku, kunsztownych ozdobników i ożywionej rytmiki tanecznej zdradza wpływy muzyki klawesynowej.
Literatura: N. Dufourcq La musique d’orgue française de J. Titelouze à J. Alain, Paryż 1941, 21949; W. Apel Geschichte der Orgel- und Klaviermusik bis 1700, Kassel 1967, wyd. angielskie poszerz. H. Tischler, Bloomington 1972; X. Darasse Les enseignements d’André Raison w: L’interprétation de la musique française aux XVIIe et XVIIIe siècles: Colloques internationaux du CNRS, red. J. Chailley, Paryż 1974; H.W. Gay Four French Organist-Composers, 1549–1720, Memphis 1975; E. Higginbottom Ecclesiastical Prescription and Musical Style in French Classical Organ Music, „Organ Yearbook” XII, 1981; H.J. Butler The Teachings of André Raison American Organist” XXIV, 1990; D. Ponsford, L. Sawkins French organ music in the reign of Louis XIV, „Early Music” XL, 2012; N. Cockburn The music of André Raison (c. 1650–1719), „Organists’ review” CV, 2019; Y.-G. Préfontaine André Raison, „Mixtures: Bulletin de liaison de la Fédération Québécoise des Amis de l’Orgue” L, 2019.
Kompozycje:
Livre d’orgue. Contenant cinq messes (...) ou quinze Magnificats... na organy, wyd. Paryż 1688
Second livre d’orgue sur les acclamations de la paix tant désirée... na organy, wyd. Paryż 1714
Edycje:
Premier livre d’orgue, wyd. A. Guilmant i A. Pirro, «Archives des Maîtres de l’Orgue» II, Paryż 1899, przedr. 1972, wyd. N. Dufourcq, «Orgue et Liturgie», LV–LVI, LVIII–LIX, LXI, Paryż 1962–68 oraz wyd. faksymilowe, Paryż 1993
Second livre d’orgue, wyd. J. Bonfils, «L’Organiste Liturgique» XXXIX–XL, XLIII–XLIV, Paryż 1963