Pellegrini, Vincenzo

Pellegrini Vincenzo, *ok. 1562 Pesaro, †23 VIII 1630 Mediolan, włoski kompozytor. Studiował w Pesaro, gdzie w 1582 był kapelmistrzem, w 1594 kanonikiem, a w latach 1603–04 wikarym katedry. Pozostawał także w służbie księcia Urbino, odwiedził Rzym i działał jako nauczyciel. W 1611 został (po G.C. Gabussim) maestro di cappella katedry w Mediolanie, dzięki rekomendacji kardynała Fryderyka Boromeusza. Sprawował tę funkcję do końca życia, mimo iż w czasie jego kierownictwa poziom wykonawczy katedralnej kapeli obniżył się do tego stopnia, że w 1625 groziła mu dymisja.

W swej twórczości, całkowicie religijnej, Pellegrini kierował się ściśle zaleceniami soboru trydenckiego. Do tego nurtu należą także jego instrumentalne canzony. Wpływy seconda pratica znaleźć można jedynie w solowych motetach.

Literatua: R. Tibaldi Reminiscenze Palestriniane? La messa Ecce sacerdos magnus di Vincenzo Pellegrini w: Il cantus firmus nella polifonia, red. F. Facchin, Arezzo 2005; M. Toffetti Le Symphonia ad tonos di Giulio Cesare Gabussi e Vincenzo Pellegrini incluse nei Pontificalia Ambrosianae Ecclesiae (Milano, 1619) w: Muzykolog wobec świadectw źródłowych i dokumentów: Księga Pamiątkowa dedykowana Profesorowi Piotrowi Poźniakowi w 70. rocznicę urodzin, red. Z. Fabiańska-Dobrzańska, J. Kubieniec. A. Sitarz, P. Wilk, Kraków 2009; L. Scandali Su Vincenzo Pellegrini e le Canzoni de intavolatura d’organo (1599), „Informazione organistica” XXX, 2018.