Hervé

Hervé [erwʹɛ], właśc. Florimond Ronger, *30 VI 1825 Houdain, †3 XI 1892 Paryż, francuski kompozytor operetek, autor librett, śpiewak, dyrygent. Podstaw śpiewu, gry na organach i harmonii uczył się będąc członkiem chóru kościoła St-Roch w Paryżu. Znajomość harmonii doskonalił u A. Elwarta, kompozycję studiował u F. Aubera. W latach 1839–45 był organistą w Bicêtre k. Paryża, a w latach 1845–53 w kościele St-Eustache w Paryżu. W 1848 sukces jego operetki Don Quichotte et Sancho Pança w Opéra National w Paryżu sprawił, że Hervé poświęcił się temu gatunkowi muzycznemu. Współpracował jako kompozytor, autor tekstów, śpiewak i dyrygent z Théâtre de l’Odéon i Théâtre du Palais-Royal. W latach 1854–56 prowadził własny, niewielki teatrzyk Folies-Concertantes (po zmianie nazwy – Folies-Nouvelles). W latach 1859–62 był dyrygentem w Délassements Comiques w Paryżu, a później współpracował z teatrami Variétés i Eldorado. Od 1886 był przez kilka lat dyrektorem muzycznym Empire Theatre w Londynie.

Hervé uważany jest za prekursora operetki paryskiej. Jednocząc elementy francuskiego wodewilu (proste piosenki) i opery buffa (tematyka, struktura formalna), stworzył nowy rodzaj widowiska muzycznego, które klasyczną postać zyskało w twórczości Offenbacha i innych. Wczesne utwory Hervégo mają niewielkie rozmiary i ograniczoną obsadę. Wzbudzały one duże zainteresowanie satyryczną, frywolną tematyką, śpiewną melodyką, dowcipnymi kupletami, parodiowaniem autorytetów muzycznych (Meyerbeera w Chilpéric, Gounoda w Petit Faust) – ich popularność była jednak krótkotrwała. Kilkuaktowe operetki z lat 80. są bardziej dojrzałe, ale nie reprezentują poziomu technicznego i artystycznego porównywalnego z najlepszymi osiągnięciami ówczesnych mistrzów tego gatunku; ich komizm sytuacyjny przy braku zróżnicowania nastrojów nuży jednostajnością. Do dzisiaj popularność zachowało zaledwie kilka operetek Hervégo, spośród których najbardziej znaną jest Mam’zelle Nitouche.

Literatura: L. Schneider Les maîtres de l’opérette française: Hervé, Charles Lecocq, Paryż 1924.