Tromlitz [tr´omlyc] Johann Georg, *8 XI 1725 Reinsdorf (k. Artern, Turyngia), †4 II 1805 Lipsk, niemiecki flecista, pedagog, budowniczy fletów, kompozytor i autor pism dydaktycznych. O początkach jego edukacji muzycznej nic bliżej nie wiadomo, ale w połowie XVIII w. był już uznawany za jednego z najwybitniejszych wirtuozów tego instrumentu. Po ukończeniu w 1750 studiów prawniczych w Lipsku pracował tam jako notariusz miejski, a ok. 1753 zajął się udoskonalaniem konstrukcji fletu poprzecznego (flauto traverso). W latach 1754–76 był pierwszym flecistą Grosse Concert-Gesellschaft w Lipsku, a po rozwiązaniu zespołu w następstwie wojny siedmioletniej występował jako koncertujący wirtuoz, dużo przy tym podróżując, m.in. do St. Petersburga. Po 1776 całkowicie oddał się badaniom nad ulepszeniem konstrukcji fletu, działalności dydaktycznej, pisaniu rozpraw i komponowaniu; tworzył głównie utwory na flet, w tym koncerty, sonaty i utwory kameralne. Pracując nad wzbogaceniem możliwości fletu, polepszeniem intonacji, ułatwieniem gry i wyrównaniem brzmienia w całej skali instrumentu, wiele lat eksperymentował z dodawaniem nowych lub zastępczych klap (od 2 do 8) oraz z różnymi materiałami korpusu. W 1796 oferował aż 47 modeli wykonanych z różnych materiałów, a jego 8-klapowy flet z 1800 umożliwiał czystą grę we wszystkich tonacjach.
Wiele uwagi poświęcał też metodyce gry na flecie. O ile jego pierwsze teksty z 1781 i 1783 dotyczyły tylko nowych rozwiązań konstrukcyjnych, to rozprawa Kurze Abhandlung vom Flötenspielen (1786) jest już poświęcona takim zagadnieniom, jak kształtowanie dźwięku (embouchure), sposoby korygowania intonacji i technika palcowania. Najważniejsza praca Tromlitza, monumentalna Ausführlicher und gründlicher Unterricht (1791), stanowi najpełniejsze w 2 połowie XVIII w. kompendium wiedzy o grze na flecie poprzecznym; przedstawia różne rodzaje artykulacji, zagadnienia intonacji, strojenia i ornamentyki oraz budowy, konserwacji i naprawy instrumentu. Autor kładzie nacisk na systematyczne ćwiczenie, wzorowanie dźwięku fletu na głosie ludzkim i rozwijanie u flecistów ogólnej muzykalności, co wskazuje na inspirację niektórymi poglądami J.J. Quantza. Po 1791 Tromlitz kontynuował prace nad zwiększeniem liczby klap i prowadził zażarte spory z innymi producentami instrumentów. Przez 7 lat korespondował z J.J.H. Ribockiem (1743–1785), lekarzem, flecistą-amatorem i konstruktorem instrumentów, którego idee i publikacje mogły stanowić dlań ważne źródło inspiracji. Jego ostatnia duża rozprawa, Über die Flöten mit mehrern Klappen (1800), poświęcona jest konstrukcji i zaletom fletu z wieloma klapami oraz znaczeniu tych udogodnień dla poprawy intonacji, rozszerzenia zakresu dźwiękowego i ułatwienia gry w odległych tonacjach (czemu służą zamieszczone tablice palcowania). Publikacje Tromlitza są dziś cennym źródłem do badań nad XVIII-wieczną praktyką wykonawczą, ornamentyką i artykulacją, a także nad rozwojem myśli konstrukcyjnej i wiedzy z zakresu akustyki. Jego wynalazki, niedoceniane przez współczesnych, w dużej mierze zostały zaadaptowane przez Th. Boehma.
Literatura: F. Demmler Johann Georg Tromlitz, Berlin 1961, Buren 21985; K. Ventzke Dr. J.J.H. Ribock (1743–1785). Ein Beitrag zur Entwicklungsgeschichte der Querflöte, „Tibia” II/1, 1976; T.E. Warner Tromlitz’s Flute Treatise. A Neglected Source of Eighteenth Century Performance Practice, w: A Musical Offering, ks. pamiątkowa M. Bernsteina, red. C. Brook i E.H. Clinkscale, Nowy Jork 1977; F. Vester Flute Music of the 18th Century. An Annotated Bibliography, Monteux 1985; M. Castellani „Über den schönen Ton auf der Flöte”. Il bel suono sul flauto traverso secondo Johann George Tromlitz, „Recercare” II, 1990, wersja niemiecka: „Tibia” XVII/9, 1992; J. Bowers Tromlitz on Playing the Flute, a Résumé, „Performance Practice Review” VII, 1994; A. Powell The Tromlitz Flute, „Journal of the American Musical Instrument Society” XXII, 1996; A. Powell Mozart und die Tromlitz-Flöte, „Tibia” XXVI/3, 2001; A. Powell The Flute, New Haven 2002; G. Buch-Salmen „Viele blasen, ohne eigentlich zu wissen, was dazu gehöret …”. Zum 200. Todestag von Johann George Tromlitz (1725–1805), „Die Tonkunst” 2006; A. Pustlauk The Classical and Early Romantic Flute: A Theoretical and Practical Guide, Oxford 2025.
Nachricht von Tromlitz Flöten, wyd. Lipsk 1781
Nachricht von den Tromlitz’schen Flöten, wyd. Hamburg 1783, wyd. angielskie pt. Information on Tromlitz flutes, tłum. A. Powell, „Traverso” VI, 1994
Neuerfundene Vortheile zur bessern Einrichtung der Flöte, wyd. Lipsk 1785
Kurze Abhandlung vom Flötenspielen, wyd. Lipsk 1786
Ausführlicher und gründlicher Unterricht die Flöte zu spielen, wyd. Lipsk 1791, wyd. faksymilowe Amsterdam 1973, Laaber 21985, wyd. angielskie pt. The Virtuoso Flute-Player by Johann Georg Tromlitz, tłum. A. Powell, Cambridge 1991, 22011
An das musikalische Publikum, wyd. Lipsk 1796, wyd. faksymilowe Celle 1982
Replik auf die Anfrage, „Sollten nicht unsere Flöten durch die vielen Klappen sehr verloren haben; und hat jemand bewiesen, daß diese nöthig waren?”, wyd. Gotha 1800
Über den schönen Ton auf der Flöte, und dessen wahre und ächte Behandlung, wyd. Lipsk 1800
Über die Flöten mit mehrern Klappen, wyd. Lipsk 1800, wyd. faksymilowe Buren 1991, wyd. angielskie pt. The Keyed Flute by Johann Georg Tromlitz, tłum. A. Powell, Oksford 1996
Fingerordnung für meine Flöten zu 3, 5 und 7 Mittelstück und 1, 2, 3, 4, 5 und 6 Klappen, nebst dem Gebrauch des Register und abgetheilte Propfschraube, wyd. Lipsk b.r.