Rognoni [rońjoni], Rogniono, Rognone, Rongione, Rongioni, Rognoni Taeggio, Rognoni Taegio, Riccardo, Richardo, Richardus, *ok. 1550 Val Taleggio, †przed 20 IV 1620 Mediolan (?), kompozytor i instrumentalista. Wywodzi się z rodziny włoskich muzyków, pochodzących z Val Taleggio (prowincja Bergamo), działających w Mediolanie na przełomie XVI i XVII wieku. Z powodów politycznych zmuszony był przenieść się do Mediolanu, gdzie co najmniej od 1592 był cenionym muzykiem kapeli gubernatora Hiszpanii. Był nauczycielem swoich synów, twórcą mediolańskiej szkoły skrzypcowej, jednym z pierwszych kompozytorów skrzypcowych canzon.
Podręcznik Rognoniego zajmuje ważne miejsce w rozwoju techniki instrumentalnej; część 1, ujęta w formę systematycznie ułożonych ćwiczeń, zawiera główne zasady ozdobnego śpiewu i gry na instrumentach dętych i smyczkowych, część 2 obejmuje zdyminuowane opracowania znanych kompozycji wokalnych.
Literatura: G. Barblan I „Rognoni” musicisti milanesi tra il 1500 e il 1600, w ks. pamiątkowej A. van Hobokena, red. J. Schmidt-Görg, Moguncja 1962; M. Toffetti Per una bibliografia della canzone strumentale milanese, w: R. Giovannelli „musico eccellentissimo e forse il primo del suo tempo”, red. C. Bongiovanni i G. Rostirolla, Palestrina 1998.
Kompozycje:
Wokalne:
Canzonette alia napolitana, 3–4-głosowe, wyd. Wenecja 1586 (zaginione)
2 madrygały na 5 głosów i b.c. w: Francesco Rognoni Il primo libro de madrigali, wyd. Wenecja 1613
Domine quando veneris, 1-głosowe, rkp. Brunszwik, Stadtarchiv und Stadtbibliothek
Instrumentalne:
Pavane e balli con due canzoni, 4–5-głosowe, wyd. Mediolan 1603 (zaginione)
2 kanony 2-głosowe w: G.G. Gastoldi Il primo libro della musica a due voci, wyd. Mediolan 1598
Canzona 5-głosowa w: Francesco Rognoni Canzoni francese, wyd. Mediolan 1608
Prace:
Passaggi per potersi essercitare nel diminuire terminatamente con ogni sorte di istromenti, et anco diversi passaggi per la semplice voce humana, wyd. Wenecja 1592