Praetorius, Jacob I

Praetorius, Schulz, Schulze, Schultz, Jacob I, *ok. 1530 Magdeburg, †1586 Hamburg, niemiecki organista. Studiował w Magdeburgu. Po przejściu na protestantyzm ok. 1550 przeniósł się do Hamburga, gdzie od 1552 był pisarzem, a od 1554 do końca życia organistą w kościele św. Jakuba i kaplicy św. Gertrudy. Zajmował się także redagowaniem i kopiowaniem ksiąg muzycznych. Opus musicum excellens et novum – obszerna kolekcja ponad 200 dzieł na 4–8 głosów, uporządkowanych według funkcji liturgicznej i kalendarza kościelnego – spisane przezeń w 1566 (zachowana tylko pierwsza część, rękopis w Rostocku), zawiera jedyną znaną jego kompozycję (4-głosowe Te Deum). Zbiór ten poprzedzony jest obszerną dedykacją dla ks. meklemburskiego Jana Albrechta I oraz jego brata Ulricha III, która ma charakter swoistego traktatu muzycznego i ukazuje Praetoriusa również jako uczonego humanistę oraz znawcę teorii muzyki.

Literatura: L. Hoffmann-Erbrecht Das Opus musicum des Jacob Praetorius von 1566, „Acta musicologica” XXVIII, 1956.