Possenti Pellegrino, *9 VII 1597 Wenecja (?), †20 IV 1649 (?), włoski kompozytor, ksiądz. Pracował w różnych miastach Italii, m.in. w Ferrarze, Neapolu, Rawennie, najdłużej (w latach 1612–14, 1622, 1624, 1629–31, 1634, 1640–42) przebywał w Bolonii, przed 1625 krótko mieszkał w Wenecji i Treviso.
W Lamento d’Arianna oraz Li sospiri d’Ergasto (1–3 głosowe z basso continuo) ze zbioru Canora sampogna (Wenecja 1623) Possenti wyraźnie nawiązał do doświadczeń C. Monteverdiego. Prócz 2 lamentów zamieścił tam również 2- i 3-głosowe madrygały oraz 2-głosowe canzonetty, które wraz z jego 2 madrygałami (na 2 i 4 głosy z basso continuo) z antologii Madrigali del sig[nor] cav[aliere] Anselmi (Wenecja 1624) zdradzają wpływy weneckiego stile moderno. W zbiorze monodii Accenti pietosi d’Armillo (Wenecja 1625) znajdują się solowe arie i canzonetty w formie wariacji stroficznej, przypominające podobne dzieła A. Grandiego. 18 sonat z Concentus armonici, duobus, tribus & quatuor instrumentis concertati (Wenecja 1628) to 3-częściowe utwory złożone z fragmentu fugowanego powtórzonego na końcu (na co wskazują określenia „da capo” i „sino al fine”) i akordowej części środkowej w metrum trójdzielnym, w której na bardzo małą skalę wprowadzane są kontrasty dynamiczne, w niewielkim też stopniu wykorzystana jest technika koncertująca. Z uwagi na jednorodność materiału motywicznego, dominację techniki fugowanej i klarowną formę sonaty te stanowią zjawisko wyjątkowe na tle ówczesnej twórczości tego typu.
