Pont [pą] Jacques du, Ponte Jachet, Giaches, de, *ok. 1510, † po 1546, francuski kompozytor. Od 1527 pozostawał w służbie kardynała G. Salviatiego, papieskiego legata we Francji. W 1530 przybył z nim do Rzymu, gdzie w latach 1536–38 pełnił dodatkowo funkcję kapelmistrza w kościele S. Luigi dei Francesi oraz prawdopodobnie śpiewał przez pewien czas w kapeli papieskiej i Cappella Giulia. Najbardziej oryginalnym osiągnięciem Ponta jest wielokrotnie wznawiane opracowanie poematu P. Bemba Ne l’odorat’et lucid’oriente, noszące ślady zamysłu cyklicznego. Motety Ponta utrzymane są w stylu polifonii niderlandzkiej, a madrygały należą do typu „a note nere”.
Literatura: A. Cametti Jacques du Pont e la sua „Canzon di cald’arost”, „Rivista Italiana di Musicologia” XXIII, 1916.
Kompozycje:
religijne:
3 motety (4-, 5-, i 8-głosowe)
świeckie:
Cinquanta stanze del Bembo, 49 utworów 4-głosowych i jeden 8-głosowy, wyd. Wenecja 1545, 51567
w drukach zbiorowych z lat 1539–49:
3 madrygały 4-głosowe
3 chansons 4-głosowe
Edycje:
Cinquanta stanze, 2 t., wyd. L. Bianchi i E. Piattelli, «Musica Rinascimentale in Italia» VII, Rzym 1981–82
2 motety w The Gardane Motet Anthologies (4-głosowy, 3-częściowy) i The Buglhat Motet Anthologies (5-głosowy, 2-częściowy), wyd. M.S. Lewis, «Sixteenth-Century Motet» XIII i XIV, Nowy Jork 1993 i 1995
madrygały w The Anthologies of Black-note Madrigals, wyd. D. Harran, «Sixteenth-Century Motet» LXXIII/1b, 2, 4, 1978, 1978, 1980
