Paul [po:l] Les, właściwie Lester William Polfus, *9 VI 1916 Waukesha (Wisconsin), †12 VIII 2009 White Plains (Nowy Jork), amerykański gitarzysta i wynalazca. Muzyczny samouk, początkowo grał muzykę country; miał własny program radiowy w Chicago. Później zainteresował się jazzem, w 1936 utworzył Les Paul Trio. W latach 1938–41 był związany z rozgłośnią radiową w Nowym Jorku; znakomita gra, inspirowana techniką D. Reinhardta, gwarantowała audycjom dużą popularność. Paul współpracował m.in. z F. Waringiem, B. Crosbym, siostrami Andrews oraz Nat „King” Colem. W 1941 skonstruował gitarę elektryczną o pełnym korpusie, wprowadzoną do masowej produkcji przez firmę Gibson 11 lat później. Paul uważał się za twórcę ośmiośladowego magnetofonu oraz wielośladowej techniki nagraniowej. W ten sposób w 1948 powstały instrumentalne nagrania Lover i Brazil. W latach 50. nagrywał płyty w duecie z żoną Mary Ford, utrzymane w klimacie muzyki country. Spopularyzował piosenki The World is Waiting for the Sunrise (1951), Vaya Con Dios (1951), Mockin’ Bird Hill (1951), Tico Tico (1955), Cinco Robles (1957), Put a Ring on My Finger (1958), Jura (1961). W latach 70. współpracował z Ch. Atkinsem, z którym nagrał albumy Chester and Lester (1977), Guitar Masters (1978). W połowie lat 80. Paul wrócił do działalności koncertowej, występując w jazzowych klubach Nowego Jorku. W 1992 wziął udział w gitarowym festiwalu w Sevilli. Wydał m.in. solowe płyty: Hawaiian Paradise (1949), The New Sound (1950), Galloping Guitars (1952), The Guitar Artistry of Les Paul (1971), Les Paul ... Now! (1968) i Multi Trackin’ (1979).
