Monserrate, Montserrat, Montserrate, Andrés de, *2. poł. XVI w. Codalet (Katalonia), †po 1614 (?), hiszpański teoretyk, członek kapituły kościoła św. Marcina w Walencji. Autor traktatu Arte breve, y compendiosa de las dificultades que se ofrecen en la música practica del canto llano (Walencja 1614). Pomyślana jako prosty podręcznik muzyczny, praca Monserratego jest jedynie kompilacją wiedzy najwybitniejszych teoretyków muzyki średniowiecza i renesansu. W 1. części autor omawia system solmizacyjny, teorię modalną, rodzaje formuł kadencyjnych, problematykę notacji muzycznej i stosowania akcydencji w śpiewie chorałowym; w 2. części, posługując się cytatami i przykładami muzycznymi, omawia wybrane zagadnienia szczegółowe, kluczowe dla praktyki śpiewu chorałowego. W stosunku do podejmowanych wówczas propozycji rozszerzenia systemu solmizacji Guidona z Arezzo z 6 do 7 sylab Monserrate zajmuje stanowisko konserwatywne. Na jego traktat, jeden z niewielu wydanych w Hiszpanii w 1. połowie XVII w., później powoływali się często teoretycy iberyjscy.
Literatura: F. Pedrell Andrés de Monserrate, „Revista musical catalana” IV, 1907; F.J. León Tello La teoria española de la música en los siglos XVII y XVIII, Madryt 1974.
