Lü Pu-wei

Lü Pu-wei, †235 p.n.e. prowincja Szensi, chiński polityk i mąż stanu, sprawował funkcję ministra w państwie Cin (północno-zachodnie Chiny) pod koniec Epoki Walczących Królestw (480–221 p.n.e.). Za jego rządów zapoczątkowany został proces podboju sąsiednich państewek ukoronowany zjednoczeniem Chin przez założyciela dynastii Cin (221–206 p.n.e.) Szy Huang-ti. Lü Pu-wei, wygnany w 238 p.n.e. ze stolicy pod zarzutem udziału w spisku na życie władcy, nie powrócił już do łask. Podczas pobytu Lü Pu-wei na dworze na jego polecenie spisano traktat encyklopedyczny Lü-szy Czun (‘kronika pana Lü’). Część poświęcona muzyce przedstawia koncepcję Uniwersalnej Harmonii, według której świat był uosobieniem Wielkiej Jedni integrującej czas (niezmienny cykl czterech pór roku), przestrzeń (cztery strony świata), energię zawartą w czterech żywiołach i czterech podstawowych substancjach oraz dźwięk w jego dwóch aspektach – wysokości i barwy. Kolejne dźwięki wyprowadzane były z wzorcowego dźwięku (huang-czung), a ich porządek i relacje odpowiadały porządkowi kosmosu oraz świata. W Lü-szy Czun poruszone zostały też zagadnienia pomiaru wysokości dźwięków, budowy systemu kwintowego (lü), oddziaływania muzyki na człowieka. Dzieło to jest podstawowym źródłem informacji historycznych z tego okresu, oprócz teorii muzyki zawiera także wiadomości o kulturze, historii oraz polityce prowadzonej przez ówczesnych władców chińskich.

Literatura: K. Reinhard Die chinesische Musik, Kassel 1956; Tsun-guen Lui A Short Guide to Ch’in, „Selected Reports in Ethnomusicology”, I/2, Los Angeles 1968.