Łoboz Piotr, *29 VI 1900 Sambor, †10 VII 1968 Wrocław, polski pianista. Studia gry na fortepianie odbył w konserwatorium w Krakowie u W. Łabuńskiego (1925), w akademii muzycznej w Berlinie u A. Schnabla i E. Petriego, następnie uzupełniał je na kursach mistrzowskich u M. Münza i A. Rubinsteina. Uczestniczył w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie (1927). Od 1928 działał w rozgłośni Polskiego Radia w Krakowie, koncertując zarazem w kraju i za granicą (m.in. w Wiedniu, Paryżu, Berlinie). W 1939 objął klasę fortepianu w Konserwatorium Muzycznym im. M. Łysenki we Lwowie, w latach 1940–41 współpracował z Operą Lwowską. W 1945 osiadł we Wrocławiu, gdzie 1946–68 był związany stałą współpracą z rozgłośnią Polskiego Radia, dla której dokonał wielu cennych nagrań archiwalnych mało znanych utworów solowych i kameralnych. W latach 1961–68 był solistą i kameralistą filharmonii we Wrocławiu. Występował często w kraju i za granicą (Czechosłowacja, NRD, Węgry, ZSRR). Szczególnie aktywną działalność rozwinął jako wykonawca (od 1949) na koncertach umuzykalniających we Wrocławiu i innych miastach Dolnego Śląska.
