Lewis [lʹu:ys] Jerry Lee, zw. Killer, *29 IX 1935 Ferriday (Luizjana), †22 X 2022 Nesbit, amerykański pianista i wokalista rockandrollowy. Jako nastolatek grał na fortepianie w nocnych klubach. W 1956 w studio firmy Sun w Memphis zrealizował kilka dynamicznych przeróbek utworów country, a w sierpniu wziął udział w słynnej sesji z Johnnym Cashem, C. Perkinsem i E. Presleyem. Nowa wersja piosenki Raya Price’a Crazy Arms zapoczątkowała serię ok. 20 przebojowych nagrań singlowych Lewisa spośród których największą popularność zdobyły Whole Lotta Shakin’ Goin’ On, Great Balls of Fire, Breathless, Lovin’ up a Storm oraz jego własna kompozycja High School Confidential. Pasmo sukcesów zostało przerwane skandalem, który wybuchł w 1958 w związku z poślubieniem przez Lewisa 13-letniej dziewczyny. Większość stacji radiowych w Stanach Zjednoczonych ogłosiła bojkot jego nagrań. W latach 60. występował w klubach i nagrywał płyty głównie z muzyką country, chociaż na albumie By Request z 1966 umieścił m.in. własne wersje utworów rockandrollowych Chucka Berry’ego Johnny B. Goode, Roll over Beethoven i Little Queenie. W latach 70. i 80. prowadził intensywną działalność koncertową, wykonując różnorodny repertuar od rock and rolla po spiritual. W 1973 przy nagraniu płyty London Session towarzyszyli mu m.in. P. Frampton, Rory Gallagher i A. Lee, a w 1981 stanął ponownie przed mikrofonem wraz z J. Cashem i C. Perkinsem.
Lewis zaliczany jest do czołowej piątki białych klasyków rock and rolla. Prezentuje jego odmianę zwaną rockabilly, wywodzącą się z muzyki country, a nawiązującą do bluesa i boogie-woogie. W muzyce Lewisa podstawę rytmiczną stanowi fortepian, który jest też głównym składnikiem brzmienia; w nagraniach sporadycznie pojawiają się solowe partie gitarowe. Atrakcją jego występów na żywo było atakowanie klawiatury nogami, pięściami i łokciami, obfitość glissand, a również preparacje fortepianu.