Lebrun [lebrʹę] Ludwig August, właśc. Ludwig Karl Maria, ochrzcz. 2 V 1752 Mannheim, †16 XII 1790 Berlin, niemiecki oboista i kompozytor. Początkowo uczył się u ojca Jacoba Alexandra (†1771), oboisty orkiestry dworskiej elektora Karola Teodora w Mannheimie. Od 1764 Lebrun był uczniem, a od 1767 do końca życia etatowym oboistą tejże orkiestry. W 1778 poślubił znaną już wówczas śpiewaczkę Franziskę Danzi, z którą odbywał liczne podróże koncertowe, m.in. do Mediolanu (1778), Paryża (Concert spirituel – 1779), Londynu (gdzie przebywali w latach 1779–81), Wiednia i Pragi (1785), Neapolu (1786–87) i Berlina (1789–90), zdobywając sławę jednego z najznakomitszych oboistów swoich czasów. Lebrun należy do drugiego pokolenia kompozytorów szkoły mannheimskiej, którzy – jako wirtuozi, członkowie słynnej orkiestry mannheimskiego dworu – ugruntowali tradycję wczesnoklasycznego koncertu. Spuścizna kompozytorska Lebruna, w dużej części ówcześnie wydawana (Mannheim, Augsburg, Offenbach, Paryż, Londyn, Amsterdam) obejmuje ok. 20 koncertów fletowych i obojowych, tria, duety oraz muzykę baletową, skomponowaną dla King’s Theatre w Londynie i Nationalschaubühne w Monachium.
