Knabe William (Valentin Wilhelm Ludwig), *3 VI 1803 Berlin, †21 V 1864 Baltimore, amerykański producent fortepianów i pianin pochodzenia niemieckiego. Był synem aptekarza. Po kilku latach praktyki stolarskiej podjął pracę w wytwórni fortepianów i stale podnosząc kwalifikacje, zyskał wkrótce uznanie u wielu niemieckich producentów. W 1833 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych i osiedlił się w Baltimore, gdzie najpierw pracował dla Henry’ego Hartye, a później zaczął samodzielną naprawę i sprzedaż fortepianów. W 1837 założył w Baltimore własną firmę Wm. Knabe & Co., produkując wysokiej jakości pianina i fortepiany. Po dwóch latach wraz ze wspólnikiem Henrym Gaehlem otworzył fabrykę pod nazwą Knabe & Gaehle, przemianowaną po śmierci Gaehlego (1855) na Knabe and Co. Po śmierci Williama Knabego wytwórnię przejęli jego synowie, Ernest Knabe (1827–1894) i William Knabe (1841–1889), tworząc jedną z najlepiej prosperujących amerykańskich fabryk fortepianów. Ok. 1860 zatrudniała ona ponad 200 osób i produkowała ponad 1000 instrumentów rocznie; ok. 1906 stała się, obok firm Chickeringa, Steinwaya i Webera, najważniejszą fabryką fortepianów w USA, zatrudniając ponad 750 osób i produkując ok. 2000 instrumentów rocznie. Zdominowała zwłaszcza rynek południowych stanów USA, oferując instrumenty o specyficznej charakterystyce brzmieniowej, będące alternatywą dla nowojorskiej szkoły budownictwa fortepianów. Choć firma nie wprowadzała wielu innowacji, produkowała instrumenty koncertowe bardzo wysokiej jakości i cieszące się dużym uznaniem na całym świecie; w 1879 rząd Japonii zawarł z nią kontrakt na dostarczanie instrumentów do tamtejszych szkół. Firma finansowała wielu europejskich artystów, m.in. drugie amerykańskie tournée H. von Bülowa w 1889 oraz występy P. Czajkowskiego w 1891, a w 1906 tournée C. Saint-Saënsa oraz A. Rubinsteina. Przez długi czas skutecznie opierała się dominacji Steinwaya, oferując instrumenty o bardziej śpiewnym tonie. Dzięki temu w 1926 zajęła miejsce konkurenta, zyskując na blisko pół wieku status oficjalnego dostawcy dla Metropolitan Opera House w Nowym Jorku. W 1908 fabryka stała się oddziałem American Piano Company; w 1929 przeniosła swoją siedzibę do East Rochester i tu w 1932 weszła wraz z firmą Chickering w skład Aeolian American Corporation. Po bankructwie tej korporacji w 1985 fabryka została kupiona przez Sohmer & Company, a w 1996 przez braci Kirka i Gary'ego Burgettonów, twórców i producentów systemu PianoDisc. Od 2001 należy do południowokoreańskiego koncernu Samick Musical Instruments, który w Gallatin w Tennessee prowadzi biuro, fabrykę i centrum dystrybucji. Limitowane serie fortepianów (4 różne modele o długościach: 158, 173, 193 i 215 cm) i pianin marki Wm. Knabe & Co. są nadal wytwarzane ręcznie, zgodnie z długą tradycją rzemiosła fortepianowego. Od 2010 główne elementy instrumentów są konstruowane i montowane w fabrykach koreańskich, a następnie wysyłane do USA w celu montażu i regulacji mechanizmów. W 2016 w Baltimore założono The William Knabe Piano Institute, organizację non-profit, której misją jest podnoszenie świadomości na temat kulturowego znaczenia fortepianu w USA.
Literatura: D. Spillane: History of the American Pianoforte, its Technical Development, and the Trade, Nowy Jork 1890, wyd. 2. Nowy Jork 1969; A. Dolge, Pianos and their Makers, Covina, Kalifornia, 1911, wyd. 2. Nowy Jork 1972; C. Ehrlich, The Piano: A History, Oxford 1976, wyd. 2. Oxford 1990; https://www.knabepianos.com/.
