Hellmesberger, Georg I

Hellmesberger [h’el~] Georg I, *24 IV 1800 Wiedeń, †16 VIII 1873 Wiedeń, skrzypek, dyrygent i kompozytor. U ojca, nauczyciela i urzędnika, uczył się podstaw muzyki i gry na skrzypcach; już jako 5-letni chłopiec popisywał się przed cesarzem. Śpiewał w Hofkapelle, gdzie jako solista (sopran) zajął miejsce F. Schuberta. Po wystąpieniu z chóru chłopięcego podjął naukę w gimnazjum klasztornym cystersów w Heiligenkreuz. W 1817 został wprowadzony do szerokiego kręgu muzyków związanych ze znaną rodziną Sonnleithner. Rozpoczął studia w konserwatorium w Wiedniu u E.A. Förstera (kompozycja) i J. Böhma (skrzypce). W 1819 dał pierwszy koncert, od 1821 był asystentem Böhma, w 1826 mianowany został profesorem tytularnym, w 1833 – rzeczywistym; w 1867 przeszedł na emeryturę. Dzięki koncertom w stolicach europejskich stopniowo zyskiwał rozgłos, którym przyćmił blask ówczesnych gwiazd, J. Maysedera i Böhma. Ponadto był koncertmistrzem w Hofoper (od 1830) i członkiem Hofkapelle w Wiedniu oraz pierwszym dyrygentem organizowanych od 1842 koncertów filharmonicznych. Organizował także w swoim domu koncerty muzyki kameralnej, które cieszyły się niezmiennie dużą popularnością.

Hellmesberger wsławił się działalnością koncertową i pedagogiczną, przyczynił się do stworzenia wiedeńskiej szkoły skrzypcowej – jego uczniami byli m.in. J. Joachim, M. Hauser. Małe znaczenie natomiast mają jego kompozycje. Opublikował Kwartet smyczkowy, 2 koncerty skrzypcowe i wiele drobnych utworów na skrzypce.