Albicastro [~kʹastro] Henricus, właśc. Johann Heinrich von Weissenburg, *ok. 1662 Klosterneuburg k. Wiednia (?), †26 I 1730 Maastricht, holenderski kompozytor i skrzypek austriackiego pochodzenia. Żył i działał w Holandii. J.G. Walther (Musicalisches Lexicon 1732) mylnie określił go jako Szwajcara. W 1686 został odnotowany (jako Wiedeńczyk) na uniwersytecie w Lejdzie. Działał tam prawdopodobnie do 1688 jako kierownik zespołu muzycznego. Następnie, pozostając płodnym kompozytorem, poświęcił się karierze w armii holenderskiej, gdzie dosłużył się stopnia porucznika.
Sonaty triowe Albicastra wykazują wpływy włoskie, zwłaszcza w budowie i melodyce. Również koncerty nawiązują do włoskiego koncertu kościelnego w stylu polifonicznym (Corelli). Natomiast w sonatach skrzypcowych Albicastro sięgnął do tradycji niemieckich mistrzów skrzypiec XVII w., stosując zaawansowane środki techniczne (dwudźwięki, arpeggia, pomysłowe smyczkowanie). Był uważany za jednego z najważniejszych kompozytorów muzyki skrzypcowej swoich czasów. J.J. Quantz wymieniał go obok H.I.F. Bibera i J.J. Walthera, jako mistrzów, których utwory studiuje.
Literatura: R.A. Rasch Henricus Albicastro, w: Het honderd componistenboek, red. P.-U. Hiu i J. van der Klis, Haarlem–Hilversum 1997; O. Tönz, R. Rasch Henrici Albicastro. 2., überarbeitete und erweiterte Auflage, Lucerna 2011; P. Schwab, M. Wissenburg Die Schweiz «verliert» einen Komponisten, „Schweizer Musikzeitung” nr 10/11 2016.
Kompozycje:
Coelestes angelici chori, motet
sonaty triowe op. 1, 4, 8, 10 (op. 10 niezachowane)
sonaty skrzypcowe op. 2, 3, 5, 6, 9 (op. 2 i 6 niezachowane), wyd. Amsterdam na przełomie XVII/XVIII w.
12 Concerti a 4 op. 7
inne sonaty (głównie skrzypcowe) zachowane w rękopisach
Edycje (wybór):
sonata na instrument klawiszowy w: Niederländische Klaviermusik um 1700, red. H.H. Rosenwald, Berlin 1931 (wyd. na podstawie zaginionego rękopisu)
12 Concerti a 4 op. 7, wyd. nowe M. Zulauf, «Schweizerische Musikdenkmäler» I, Bazylea 1955
Zwölf Triosonaten op. 8 für zwei Violinen, Violoncello und Basso Continuo, wyd. M. Zulauf, «Schweizerische Musikdenkmäler» X, Bazylea 1974
6 sonat na skrzypce i b.c., wyd. A. Woolley i M. Talbot, Launton (Oxfordshire) 2016