Abell, John

Abell [ʹejb^el] John, *1653 Aberdeenshire (Szkocja), †po 1716 Cambridge(?), szkocki śpiewak (kontratenor), lutnista i kompozytor. Kształcił się w kapeli królewskiej w Londynie. W latach 1679–88 otrzymywał od króla znaczne sumy na podróże zagraniczne (m.in. do Italii). W 1684 uzyskał tytuł Bachelor of Music na uniwersytecie w Cambridge a rok później ożenił się. Ze względu na swoje prokatolickie sympatie po rewolucji w 1688 opuścił Anglię. W latach 1698–97 przebywał z wygnanym dworem królewskim w Saint-Germain-en-Laye; jednocześnie cieszył się dużą swobodą, podróżując po Francji, Niemczech, Holandii i Polsce (miał odwiedzić dwór królewski w Warszawie), gdzie występował jako lutnista i śpiewak. W latach 1698/99 był zatrudniony na dworze w Kassel. W 1699 wrócił do Anglii, gdzie współpracował m.in. z Drury Lane Theatre i był aktywny jako kompozytor, wykonawca i nauczyciel. W latach 1702–04 przebywał w Irlandii na dworze księcia Ormonde, po czym ponownie powrócił do Londynu, prowadząc ożywioną działalność koncertową na terenie całego kraju, a być może również poza jego granicami. Abell był szczególnie ceniony za swój piękny głos, w brzmieniu podobny do głosu żeńskiego.

Literatura: H. G. Farmer A King’s Musician for the Lute and Voice, John Abell, „Hinrichsen’s Musical Year Book” 7 (1952); L. Merians John Abell’s Return to England, „Music & Letters” 66 (1985); E.T. Corp The Exiled Court of James II and James III: a Centre of Italian Music in France 1689–1712, „Journal of the Royal Musical Association” 120 (1995).