Pécour [pɛkˊu:r], Pécourt, Louis Guillaume, *10 VIII 1653 Paryż, †22 IV 1729 Paryż, francuski tancerz, baletmistrz i choreograf. Uczeń P. Beauchampa. Po raz pierwszy wystąpił w 1671 w teatrze dworskim w Tuilleries. W 1674 debiutował w Operze w Paryżu w Cadmus et Hermione (muzyka J.-B. Lully). Był czołowym tancerzem Opery w Paryżu; największy sukces przyniosły mu występy w baletach z muzyką J.-B. Lully’ego: Le triomphe de l’amour (1681), Le temple de la paix (1685) i Armide (1686). W latach 1680–92 Pécour był baletmistrzem paziów królewskich, w 1687 objął po P. Beauchampie stanowisko dyrektora Académie Royale de Danse, które piastował do 1703. Opracował wiele choreografii, współpracując z J.-B. Lullym (Achille et Polyxène 1687), A. Camprą (L’Europe galante 1697, Le carnaval de Venise 1699) i in. W latach 1699–1712 Pécour był baletmistrzem na dworze Marii Adelajdy Sabaudzkiej, księżnej Burgundii. Opracowania tańców Pécoura zachowały się w pracy R.A. Feuilleta. Pécour miał opinię znakomitego tancerza w stylu noble; jego doskonałą aparycję i technikę opisał m.in. P. Rameau.
Literatura: R.A. Feuillet Recueil de danses contenant un très grand nombre des meilleures entrées de ballet de M. Pécour, Paryż 1704; P. Rameau Le Maître à danser, Paris 1725; J. de la Gorce Guillaume-Louis Pécour. A Biographical Essay, „Dance Research” nr 8, Londyn 1990.
