Lange Roderyk, *5 X 1930 Bydgoszcz, †16 III 2017, Saint Helier, polski choreolog tańca. Studiował choreografię u A. Knusta w Folkwang Hochschule w Essen, gdzie w 1959 uzyskał dyplom w zakresie analizy i notacji ruchu. Studia uniwersyteckie (polonistyka, etnografia) rozpoczął w Toruniu, a ukończył w 1965 na uniwersytecie we Wrocławiu otrzymując stopień magistra (etnografia). W latach 1954–65 był kierownikiem działu tańca Muzeum Etnograficznego w Toruniu, w latach 1958–67 współpracował z Centralną Poradnią Amatorskiego Ruchu Artystycznego, w latach 1965–67 prowadził zajęcia z etnochoreografii na uniwersytecie w Toruniu. W tym czasie prowadził także badania terenowe nad tańcem ludowym w regionach północnej Polski, publikował artykuły związane z działalnością Muzeum Etnograficznego w Toruniu i popularyzował kinetografię Labana-Knusta. W 1967 osiadł w Wielkiej Brytanii. W 1975 otrzymał stopień doktora (promotor L. Turkowski) na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie w Londynie, gdzie w 1977 habilitował się, a w 1979 został mianowany profesorem etnologii. W latach 1967–72 był starszym wykładowcą w Laban Art of Movement Center w Adlestone. W 1971 stworzył z żoną Dianą Baddeley-Lange (1928–1981) Centre for Dance Studies na wyspie Jersey (na kanale La Manche). W ośrodku tym prowadził kursy tańca, kinetografii i choreologii. W latach 1975–82 wykładał antropologię tańca na Queens University w Belfaście, w latach 1976–92 w Goldsmiths’ College London University. Od 1980 kierował European Seminar for Kinetography Laban w Paryżu. W 1993 założył prywatny Instytut Choreologii w Poznaniu. W latach 1986–92 był współprzewodniczącym sekcji etnochoreologicznej International Council for Traditional Music. Gościnnie wykładał na różnych uniwersytetach, m.in. w 1981 i ponownie od 1988 w Poznaniu. Prowadził też badania etnograficzne w Indonezji, Melanezji i w regionach zamieszkałych przez Południowych Słowian. Jest autorem licznych prac z zakresu antropologii tańca, metodyki badań etnochoreograficznych i kinetografii, którą żarliwie upowszechniał.
Taniec ludowy w pracach Muzeum Etnograficznego w Toruniu. Metoda pracy i kwestionariusz, Toruń 1960
The Nature of Dance. An Anthropological Perspective, Londyn 1975 (praca doktorska), wyd. polskie O istocie tańca i jego przejawach w kulturze. Perspektywa antropologiczna, Kraków 1988
Podręcznik kinetografii według metody Labana-Knusta, Kraków 1975
Tradycyjny taniec ludowy w Polsce i jego przeobrażenia w czasie i przestrzeni, Londyn 1978 (rozprawa habilitacyjna)
I tancerze mają swój alfabet, „Wiedza i Życie” 1957 nr 2, odbitka: Od opisu ruchu do pisma ruchowego
Tańce kujawskie, „Literatura Ludowa” 1963 nr 2
Działalność ośrodka toruńskiego w zakresie folkloru tanecznego i muzycznego, „Literatura Ludowa” 1964 nr 4–6
Kinetography Laban (Movement Notation) and the Folk Dance Research in Poland, „Lud” L, 1966
Der Volkstanz in Polen, „Deutsches Jahrbuch für Volkskunde” 1966 nr 2
Historia badań nad tańcem ludowym w Polsce, „Lud” LI, cz. 2, 1968
On Differences between the Ruraland the Urban. Traditional Polish Peasant Dancing, „Yearbook of the IFMC” 1975
Folklor Kujaw, z B. Krzyżaniak i A. Pawlakiem, Warszawa 1979
Anthropology and Dance Scholarship, „Dance Research” 1/1, Londyn 1983
Guidelines for Field Work on Traditional Dance. Methods and Checklist, „Dance Studies” VIII, 1984
Dance Notation and the Development of Choreology, «Musica Antiqua» VIII, t. 1: Acta musicologica (kontynuacja MAEO. Acta scientifica), Bydgoszcz 1988
redakcje:
«Dance Studies», od 1976, wyd. przez Centre for Dance Studies
«Documentary Dance Materials», od 1976, wyd. przez Centre for Dance Studies
