Schulze [sz’ulce], rodzina niemieckich budowniczych organów, działająca początkowo głównie w Turyngii. Nie zachowały się instrumenty Hansa Eliasa (1688–1762), ani jego syna Hansa Heinricha (1716–1762). W Milbitz, Hochdorf i Oberweissbach znajdują się instrumenty młodszego syna Hansa Eliasa – Johanna Daniela (1720–1762), z którym współpracował jego syn Johann Andreas (1753–1806). Rozkwit działalności rodziny Schulze’a przypada na lata pracy syna Johanna Andreasa – Johanna Friedricha (1793–1858), który od 1815 prowadził samodzielny warsztat w Paulinzella, a od 1833 w Mühlhausen. Wraz z synem Heinrichem Edmundem (1824–1878) utworzył w 1851 firmę Schulze & Sohn. W swych instrumentach zastosował wklęsłą klawiaturę nożną i zwiększył masę powietrza w wiatrownicy. Po śmierci ojca Edmund wraz z braćmi Oskarem (1825–1878), Eduardem (1830–1880) i Herwardem (1836–1908) założył firmę Schulze Söhne; wywarła ona ogromny wpływ na budownictwo organowe w Europie.
Literatura H.-J. Falkenberg Edmund Schulze und der englische Orgelbau seiner Zeit, „Ars Organi” XXVIII, 1980; W. Hackel Die Orgelbauerfamilie Schulze, „Thüringer Orgeljournal” I, 1993.
