Schimmel [sz´ymel], rodzina niemieckich producentów fortepianów. Fabrykę założył w 1885 pod Lipskiem Wilhelm Schimmel (1854–1946). Z zawodu stolarz, początkowo wytwarzał akordeony i skrzypce, a później podjął naukę budowy fortepianów w lipskiej firmie F. Stichel. Po 8 latach otworzył w Lipsku własny warsztat i w maju 1885 wyprodukował swój pierwszy instrument. Firma produkowała niedrogie, dobrej jakości pianina i fortepiany (po 1920 także pianole), eksportując je także do Rosji, Włoch i Ameryki Północnej; w 1889 osiągnęła już roczną produkcję 2500 egzemplarzy. W 1893 brat Wilhelma, Fridolin, wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie założył własną wytwórnię fortepianów; były one produkowane równolegle z fabryką w Niemczech do 1911, początkowo pod marką Schimmel & Nelson, a po 1897 pod marką Schimmel & Company. W Niemczech prowadzenie firmy objął w 1927 syn Wilhelma, Wilhelm Arno (1898–1961), który w 1929 przeniósł produkcję pianin do Brunszwiku, pozostawiając fabrykę fortepianów w Lipsku; trzy lata później również ją przeniósł do Brunszwiku. W 1944 roku budynek fabryki padł ofiarą pożaru podczas bombardowania miasta. Po zakończeniu wojny firma zajmowała się głównie produkcją wyrobów z drewna, ale w 1949 wznowiła produkcję i zintensyfikowała sprzedaż na światowych rynkach. Pod koniec lat 50. fortepiany i pianina produkowane przez Wilhelm Schimmel Pianofortefabrik GmbH były najczęściej kupowanymi na świecie instrumentami produkcji niemieckiej. W latach 1961–2003 firmą zarządzał syn Wilhelma Arno, Nikolaus Wilhelm (1934–2024), a w 2003 roku kierownictwo objął jego zięć, Hannes Schimmel-Vogel. W 1971 firma nawiązała współpracę z francuskimi wytwórniami Pleyel, Érard i Gaveau, przejmując je ostatecznie w 1974; w 1971 wchłonęła także berlińską fabrykę May Pianofortefabrik GmbH. Od lat 50. firma eksperymentowała z różnymi rozwiązaniami technicznymi, fantazyjnymi kształtami instrumentów oraz nietypowymi surowcami (np. korpus ze szkła akrylowego). W połowie lat 80. wprowadziła komputerowe wspomaganie projektowania i produkcji (program Computer Assisted Piano Engineering). Pod koniec lat 90. obok tradycyjnej linii Classic powstała seria koncertowych instrumentów o nazwie Konzert, zaprojektowana z myślą o przeniesieniu walorów dużego fortepianu koncertowego na mniejsze modele. Aby utrzymać linię instrumentów w bardziej przystępnych cenach, w połowie 2003 otworzyła zakład produkcyjny w Kaliszu (Schimmel Fabryka Fortepianów sp. z o.o.), gdzie przy niższych kosztach produkcji powstają instrumenty średniej klasy marki Wilhelm Schimmel (rocznie 150–200 fortepianów i 600 pianin), głównie na eksport. W 2009 firmę dotknął głęboki kryzys i zmuszona była ogłosić upadłość, lecz po przeprowadzeniu restrukturyzacji wznowiła wkrótce działalność i rozszerzyła ją na rynki azjatyckie. W początkach 2016 firma zdecydowała się na sprzedaż 90% udziałów największemu na świecie producentowi fortepianów Pearl River Piano Group w Kantonie w Chinach. Powstają tam obecnie średniej klasy pianina i fortepiany marki Fridolin Schimmel, natomiast instrumenty wyższej klasy (linie Classic i Konzert) są nadal wytwarzane w siedzibie firmy w Brunszwiku. Znajduje się tam również pokaźna kolekcja historycznych instrumentów klawiszowych.
Literatura: 100 Jahre Pianofortefabrik Schimmel, „Musik International” XXXIX, 1985; G. Joppig Schimmel-Innovation in Piano Making, „Das Instrument” XXXIX, 1990; N.W. Schimmel Pianofortebau. Ein Kunsthandwerk, Brunszwik 1997; https://schimmelpianos.com.au/; https://pianina.pl/fortepian-fridolin-schimmel.
