Rognoni, Francesco
Rognoni [rońjoni], Rogniono, Rognone, Rongione, Rongioni, Rognoni Taeggio, Rognoni Taegio, Giovanni Domenico, *2. poł. XVI w. Mediolan (?), †przed X 1624 Mediolan (?), kompozytor i organista, duchowny, syn Riccarda. Wywodzi się z rodziny włoskich muzyków, pochodzących z Val Taleggio (prowincja Bergamo), działających w Mediolanie na przełomie XVI i XVII wieku. Od 1605 był organistą kościoła S. Marco w Mediolanie, następnie przed 1619 został tamże maestro di cappella kościele S. Sepolcro i dworu książęcego; stanowiska te piastował do końca życia. Był także członkiem akademii P. Lombarda.
Rognoni był cenionym w Mediolanie kompozytorem, wiele jego małoobsadowych koncertów wokalnych publikowano w tamtejszych prestiżowych antologiach. Zbiór instrumentalnych canzon, wydanych w formie partytur, zawiera w większości typowe dla tego gatunku 4-głosowe utwory imitacyjne ze sporadycznymi kontrastami metrycznymi, o zbliżonej do wokalnej fakturze, a także 4 religijne utwory 8-głosowe do grania lub śpiewania przez dwa chóry.
Literatura: A. Ponzoni Le canzoni a quattro voci di Giovanni Domenico Rognoni, «Annuario 1966–67 del Conservatorio di Musica G.Verdi di Milano», Mediolan 1967.
Kompozycje:
Wokalne:
13 canzonett w: Canzonette leggiadre a 3 voci di R. Trofeo e, G.D. Rognoni, ks. 1, wyd. Mediolan 1600, ks. 2, 3–4-głosowe, wyd. Mediolan 1615 (zaginione)
Il primo libro di madrigali, 5-głosowe, wyd. Wenecja 1605
Madrigali a 8 voci, wyd. Mediolan 1619
15 motetów 1–4-głosowych, w: Il secondo libro de concerti (…) di M. Grancini (…) et altri concerti di G.D. Rognoni, wyd. Mediolan 1624
Messa de Morti 4-głosowa, w: Il secondo libro de concerti (…) di M. Grancini (…) et altri concerti di G.D. Rognoni, wyd. Mediolan 1624
motety, psalmy i hymny 2–5-głosowe w zbiorach z lat 1596–1626
Instrumentalne:
Canzoni a 4 et a 8 voci, ks. 1, wyd. Mediolan1605
Edycje:
Canzoni a 4. & 8. voci, wyd. J. Ladewig, «Italian Instrumental Music of the Sixteenth and Early Seventeenth Centuries» XVI, Nowy Jork 1992