Rogeri [rodż´eri] Giovanni Battista, * ok. 1642 lub 1650 Bolonia, † ok. 1710 Brescia, włoski lutnik. Kształcił się (wraz z A. Stradivarim) u N. Amatiego w Cremonie, a ok. 1675 osiadł w Brescii. Jego twórczość pozostawała początkowo pod silnym wpływem koncepcji stylistycznych N. Amatiego, a zwłaszcza jego dużego modelu skrzypiec, o niewysoko sklepionych płytach, stosunkowo krótkich narożnikach i płytkich zwojach ślimaka. Wraz z przeniesieniem warsztatu do Brescii zaadaptował niektóre cechy szkoły bresciańskiej; jego działalność oznaczała więc kres dominacji tradycji G.P. Magginiego i jej zespolenie z tradycją kremońską. Skrzypce Rogeriego cechuje doskonale dobrane drewno, niezwykła staranność wykończenia szczegółów, smukłe, lekko pochylone otwory rezonansowe (efy) i gruby lakier o czerwonym, czerwonobrązowym lub złocistobrązowym odcieniu. Zachowało się jego kilkadziesiąt skrzypiec oraz po kilkanaście altówek i wiolonczel, także zdradzających silny wpływ szkoły kremońskiej. Szczególnie poszukiwanymi instrumentami koncertowymi są skrzypce z uwagi na brzmienie porównywane z instrumentami N. Amatiego. Rogeri był jednym z niewielu lutników bresciańskich po spustoszeniach spowodowanych przez zarazę w połowie XVII w. i po śmierci Amatiego w 1684. Jego syn i współpracownik, Pietro Giacomo (ok. 1670–1724), wzorował się na późnym modelu skrzypiec ojca, w niewielkim tylko stopniu go modyfikując w narożnikach. Wszystkie sygnowane przez niego instrumenty (skrzypce i wiolonczele) pochodzą z okresu po 1705 i nie dorównują starannością wykończenia dziełom ojca.
Literatura: W. Hamma Meister italienischer Geigenbaukunst, Stuttgart 1965; Alte Meistergeigen, red. H.K. Herzog, t. 5–6, Frankfurt n. Menem 1980; E. Blot 1520-1724 Liutai in Brescia, Cremona 2008; J. Hersh Giovanni Battista Rogeri, https://darntonhersh.com/giovanni-battista-rogeri-part-one-a-tale-of-two-cities; Giovanni Battista Rogeri, https://amati.com/maker/rogeri-giovannibattista; P. Kass In focus: violin by G.B. Rogeri, „The Strad” CXXIX, 2018.
