Roberday [roberd´e] François, ochrzcz. 21 III 1624 Paryż, †13 X 1680 Auffargis, francuski kompozytor i organista. Po ojcu, budowniczym organów i złotniku, przejął funkcję królewskiego złotnika; od 1659 jako valet de chambre de la Reine związany był kolejno z dworem królowych Anny i Marii Teresy. Wskutek niepowodzeń finansowych zmuszony był wycofać się z życia dworskiego do Auffargis, gdzie zmarł w czasie epidemii. Uważano go za jednego z nauczycieli J.B. Lully’ego i organistę przy kościele Petits-Pères w Paryżu, nie potwierdza tego jednak dokumentacja. Znany jest tylko jeden jego zbiór Fugues, et caprices, à quatre parties (Paryż 1660) na organy lub wiole, wydany w formie partytury, zawierający głosowe zestawy par utworów: wariacyjny ricercar i tematycznie zeń wywiedzione capriccio. Kompozycje te zdradzają wyraźne wpływy J. Titelouze’a, G. Frescobaldiego i J.J. Frobergera. Tematy ricercarów Roberdaya są autorstwa m.in. F. Cavallego, R. Camberta, L. Couperina, J.B. d’Angleberta i J.J. Frobergera.
Literatura: P. Hardouin François Roberday, „Revue de Musicologie” XLV, 1960.
Fugues et caprices pour orgue, wyd. J. Ferrard, «Le Pupitre» XLIV, Paryż 1972
