Radiciotti [~cz´otti] Giuseppe, *25 I 1858 Jesi, †6 IV 1931 Tivoli, włoski muzykolog i kompozytor. Studia muzyczne odbył w Rzymie u G. Fainiego, M. Baffa i F. Puccinellego, studiował także na wydziale humanistycznym tamtejszego uniwersytetu. Od 1881 uczył historii w gimnazjum-liceum w Tivoli, którego wkrótce został dyrektorem. Współpracował z czasopismami: „Rivista musicale Italiana”, „Rivista della Society Internazionale di Música”, „Il Pianoforte” i „Cronache musicali”. Wiele badań poświęcił muzyce regionu Marche, z którego pochodził, do najcenniejszych jego prac należą jednak monografie o Pergolesim i Rossinim. Komponował muzykę religijną oraz pieśni i utwory na zespoły dęte (dla potrzeb szkoły).
Literatura: M. Mancini Giuseppe Radriciotti e i maestri marchigiani, „ A.M.I.S. Antiquae musicae italicae studiosi: bollettino dell’Associazione”, IX, 1993; U. Gironacci, M. Salvarani Guida al Dizionario dei musicisti marchigiani di Giuseppe Radiciotti e Giovanni Spadoni, „Fondi storici nelle biblioteche marchigiane”, II, 1993; R. Müller Le testimonianze di Michotte nella biografia di Radiciotti, „Bollettino del Centro Rossiniano di Studi”, XLIV, 2004
Teatro, musica e musicisti in Sinigallia, wyd. Mediolan 1893, przedr. 1973
Contributi alla storia del teatro e della musica in Urbino, wyd. Pesaro 1899
La musica in Pesaro, wyd. Pesaro 1906
L’arte musicale in Tivoli nei secoli XVI, XVII e XVIII, wyd. Tivoli 1907, wyd. poszerzone 21921
I musicisti marchigiani dal sec. XVI al XIX, wyd. Rzym 1909
G.B. Pergolesi. Vita, opere ed influenza su l’arte, wyd. Rzym 1910, Mediolan 21935, wyd. niemieckie zrewidowane A.E. Cherbuliez, Zurych 1954
La cappella musicale del Duomo di Pesaro (sec. XVII–XIX), „La cronaca musicale” XVIII, 1914
G. Rossini. Vita documentata, opere ed influenza su l’arte, 3 t., wyd. Tivoli 1927–29, 21941
