Radesca [rad´eska] Enrico Antonio, zw. Radesca di Foggia, *1574, Foggia, †ok. 20 IX 1625 Turyn, włoski kompozytor i organista. Po służbie wojskowej w Dalmacji przeniósł się w 1597 do Piemontu, gdzie pracował jako muzyk w Vercelli. Od 1601 działał w Turynie: w latach 1601–10 był muzykiem na dworze Don Amadea, brata księcia sabaudzkiego, od ok. 1604 – jednocześnie jako organista tamtejszej katedry, w 1610 przyjęto go do zespołu kameralistów kapeli dworskiej księcia Sabaudii Carla Emanuele I, a w 1615 został kapelmistrzem dworu i katedry. Był cenionym kompozytorem dworu sabaudzkiego, jego canzonetty cieszyły się dużym uznaniem m.in. A. Banchieriego (por. Barca di Venetia per Padova, Wenecja 1605); wiele druków Radeski kilkakrotnie wznawiano.
Twórczość Radeski jest typowym przykładem ewolucji stylistycznej, dokonującej się na przełomie XVI i XVII w. Najwcześniejszy zbiór Thesoro amoroso zawiera jeszcze kompozycje a cappella, następne księgi canzonett, jak i koncertów religijnych zaopatrzone są w akompaniament – przeważnie typu basso seguente – grany na chitarrone, szpinecie (canzonetty) lub organach (koncerty). Partie realnego basso continuo posiadają dopiero utwory wydane po 1617. W ostatnich zbiorach Radesca zamieścił swe pierwsze utwory monodyczne, w niektórych zauważyć można wpływy G. Cacciniego.
Trzon twórczości Radeski stanowi muzyka świecka, często przeznaczona na uroczystości dworskie i przedstawienia. Jego canzonetty, madrygały i arie cechuje żywa i pogodna melodyka z przewagą diatoniki. Umiejętne zestawianie odcinków homorytmicznych z prostymi imitacyjnymi oraz stosowanie kontrastów metrycznych stanowi o dużej atrakcyjności tych utworów. Zbiory z muzyką religijną zachowane są niekompletnie, nie jest możliwa zatem ich pełna ocena. Radesca należy do jednych z pierwszych twórców małego religijnego concertato.
Literatura: J. Whenham Duet and Dialogue in the Age of Monteverdi, Ann Arbor 1982; R. Moffa Enrico Antonio Radesca c. 1570–1625, maestro di cappella di Carlo Emanuele I di Savoia. Precisazioni biografiche e catalogo delle opere a stampa oraz Una raccolta sconosciuta di Enrico Antonio Radesca. Precisazione al catalogo delle opere, „Note d’archivio per la storia musicale”, nowa seria, IV, 1986, V, 1987; R. Moffa Le opere di Enrico Radesca, maestro di appella di Carlo Emanuele I di Savoia w: Politica e cultura nell’eta di Carlo Emanuele I: Torino, Parigi, Madrid, red. C. Rosso, S. Mamino, M. Masoero, Florencja 1999; F. Cotticelli Forme della poesia per musica di Radesca; D. Fabris Enciro Radesca e i musicisti nati in Puglia; M. Giuliani Il Quinto libro delle canzonette, madrigali e arie di Radesca e le raccolte devozionali di vari autori nell’epoca della controriforma; R. Moffa L’attività e la produzione di Radesca nel contesto torinese del primo Seicento oraz A. Ruscillo La famiglia Radesca a Foggia w: Enrico Radesca di Foggia e il suo tempo, red. F. Seller, Lucca 2001.
Kompozycje:
świeckie:
Thesoro amoroso. Il primo libro delle canzonette, 3–4-głosowe, wyd. Mediolan 1599
Canzonette, madrigali, et arie… na 2 głosy i b.c., ks. 1, wyd. Mediolan 1605, 21606, Wenecja 31612, Mediolan 41616; ks. 2, wyd. Mediolan 1606, Wenecja 21616; ks. 3, wyd. Mediolan [1608], Wenecja 21616; ks. 4, na 2–4 głosy i b.c., wyd. Wenecja 1610, 21616; ks. 5, na 1–3 głosy i b.c., wyd. Wenecja 1617
Madrigali, ks. 1, na 5, 8 głosów i b.c., wyd. Wenecja 1615
Musiche (…)per cantare et suonare na 1–3 głosy i b.c., wyd. Mediolan 1618
religijne:
Messe na 4 głosy i b.c., wyd. Mediolan 1604, 21619
Armoniosa corona na 2 głosy i b.c., wyd. Mediolan 1607
Messe et motetti (…) a doi chori na 8 głosów i organy, wyd. Wenecja 1620
15 utworów w rkp. Brescia, Biblioteca Civica Queriniana
Edycje:
Northwestern Italy, songs by Enrico Radesca di Foggia, wyd. faksymilowe G. Tomlinson, Nowy Jork 1986
Il quinto libro delle canzonette, madrigali et arie, wyd. M. Giuliani, Rodi Garganico 1998
Canzonette, ks. 1–4, wyd. M. Giuliani, Lucca 2000
Madrigali a cinque et a otto voci, wyd. R. Moffa, Lucca 2002
Thesoro amoroso, wyd. M. Giuliani, Lucca 2002
Musica sacra, wyd. A.M. Ioannoni Fiore, Lucca 2011