Quinet [kin’e] Marcel Alfred, *6 VII 1915 Binche (Hainaut), †16 XII 1986 Woluwe-Saint-Lambert, belgijski kompozytor i pianista. Studiował w konserwatorium w Mons, następnie w konserwatorium w Brukseli (kompozycja u J. Absila), w 1943 uzyskał dyplom z fortepianu, w 1945 zdobył belgijskie Prix de Rome. Od 1943 uczył w konserwatorium w Brukseli gry na fortepianie, później także harmonii i fugi, w 1956 został mianowany profesorem w Chapelle Musicale Reine Elisabeth. W latach 1957 i 1964 zdobył nagrody na konkursie kompozytorskim im. Królowej Elżbiety, od 1976 był członkiem Królewskiej Akademii Belgijskiej.
Twórczość Quineta cechowała emocjonalna powściągliwość i przejrzystość formy, do której przykładał szczególną wagę, także w okresie późniejszym, kiedy jego język dźwiękowy ewoluował od politonalności do niezbyt radykalnej atonalności. Ideałem artystycznym Quineta była perfekcja warsztatu kompozytorskiego Ravela.
Kompozycje
orkiestrowe:
3 pièces 1951
Sinfonietta 1953
Symfonia 1960
Ouverture pour un festival 1967
Esquisses symphoniques 1973
Gorgone 1974
Séquence 1974
Préludes 1979
na orkiestrę kameralną:
Divertimento 1958
Mouvements 1973
Diptyque 1975
Serenada na orkiestrę smyczkową, 1956
Musique na smyczki i kotły, 1971
Concerto grosso na 4 klarnety i orkiestrę smyczkową, 1964
Concerto grosso na 4 saksofony i orkiestrę smyczkową, 1982
I Koncert fortepianowy 1955
II Koncert fortepianowy 1964
III Koncert fortepianowy 1966
Koncert na altówkę, 1963
Dialogues na 2 fortepiany i orkiestrę, 1975
Concertino na flet i orkiestrę smyczkową, 1959
Concertino na trio stroikowe i orkiestrę smyczkową, 1960
Concertino na skrzypce i orkiestrę smyczkową, 1970
kameralne:
Kwintet dęty 1949
4 bluettes na trio fortepianowe, 1954
Kwintet fortepianowy 1957
Kwartet smyczkowy 1958
Sonata à 3 na trąbkę, róg i puzon, 1961
Ballada na skrzypce i kwintet dęty, 1962
Kwartet na instrumenty dęte drewniane, 1964
Pochades na 4 saksofony, 1966
Trio na obój, klarnet i fagot, 1967
Polyphonies na 8 instrumentów dętych drewnianych, 1971
Sonata à 3 na flet, wiolonczelę i fortepian, 1977
Sonata na 2 skrzypice i fortepian, 1965
Sonata na flet i fortepian, 1968
sonatiny:
Sonatina na skrzypce i fortepian, 1952
Sonatina na skrzypce i altówkę, 1965
Sonatina na klarnet lub obój i fortepian, 1973
na fortepian:
Croquis 1946
2 impromptus 1949
Passacaglia 1954
Improvisations 1958
Toccata 1961
Hommage à Scarlatti 1962
Partita 1965
3 preludia 1970
6 preludiów 1981
Mouvements perpétuels 1984
utwory pedagogiczne
wokalno-instrumentalne:
pieśni na głos i fortepian
Lectio „Pro feria sexta” na głosy solowe, chór i orkiestrę, 1973
Hommage à Ravel na sopran, flet, wiolonczelę i fortepian, 1985
sceniczne:
Les deux bavards, opera kameralna, 1966
La nef de faux, balet, 1969
Images, balet, 1972
