Pseudo-Plutarch

Pseudo-Plutarch, 2. poł. I–II w. Autor traktatu O muzyce (Peri musikḗs). Do niedawna rozprawę tę przypisywano Plutarchowi z Cheronei, jednakże wysoce kompilacyjny charakter dzieła i odmienny styl wykluczają raczej jego autorstwo (przeważają cytaty lub streszczenia prac wcześniejszych filozofów lub teoretyków muzyki, m.in. Arystoksenosa, Platona, Arystotelesa, Euklidesa oraz filologów, w tym Aleksandra z Pleuronu, Glaukosa z Regionu). Traktat O muzyce napisany został prozą w formie sympozjonu; dialogi postaci przytoczone są w mowie niezależnej, poszerzone komentarzem autora występującego w roli narratora. Pseudo-Plutarch omawia podstawowe formy poetycko-muzyczne, wybrane rodzaje i skale, zagadnienia z zakresu metryki, rytmiki i harmonii. Porusza pitagorejską koncepcję muzyki, udowadnia wyższość tradycyjnego stylu muzycznego oraz jego aspekt wychowawczy.

Literatura: E. Werner Pseudo-Plutarch’s Views on the Theory of Rhythm, „Orbis musicae” VII, 1979/80; „Quaderni urbinati di cultura classica” XCIX, 2011, nr 3 (numer poświęcony Pseudo-Plutarchowi); F.E. Poehlmann Ps. Plutarch, De musica: A history of oral tradition of ancient Greek music, w: Ancient music in antiquity and beyond: Collected essays (2009–2019). «Beiträge zur Altertumskunde» CCCLXXXI, Berlin 2020; A.D. Barker Musical history in the Pseudo-Plutarchan De musica, w: Ancient Greek writers on their musical past: Studies in Greek musical historiography, «Syncrisis: Biblioteca di studi e ricerche sull’antichità classica» I, Pisa 2014.