Pisano, właśc. Pagoli, Pagholi, Bernardo, *12 X 1490 Florencja, †23 I 1548 Rzym, włoski kompozytor i śpiewak, wydawca dzieł Apulejusza, duchowny. Działał we Florencji oraz od 1514 także w Rzymie – gdzie w 1520 osiadł na stałe – w kapelach papieży Medyceuszy. Młodzieńcza twórczość Pisano obejmuje nieskomplikowane fakturalnie 4-głosowe frottole i 3-głosowe ballaty. Homorytmia dominuje również w responsoriach. W utworach z jedynej publikacji, będących ważnym źródłem wczesnego madrygału, Pisano wprowadza kontrastujące odcinki imitacyjne, różnicuje obsadę głosową oraz oszczędnie stosuje efekty ilustracyjne.
Literatura: F.A. D’Accone Bernardo Pisano An Introduction to His Life and Works, „Musica Disciplina” XVII, 1963; F.A. D’Accone Bernardo Pisano and the Early Madrigal, w materiałach z X kongresu Międzynarodowego Towarzystwa Muzykologicznego (Internationale Gesellschaft für Musikwissenschaft) w Lublanie 1967, red. D. Cvetko, Lubiana 1970.
Kompozycje:
religijne:
27 responsoriów 4-głosowych na Ciemne Jutrznie, rkp. Florencja
świeckie:
Musica (…) sopra la canzone del Petrarcha, 17 utworów 4-głosowych, wyd. Fossombrone 1520 (zachowany B i fragmentarycznie A, 12 utworów zachowanych kompletnie w rkp., Florencja, Bolonia)
zachowane w rkp., głównie Florencja, Bolonia:
11 utworów 4-głosowych i dwa 3-głosowe przypisywane Pisano (na podstawie stylu i doboru tekstu)
3 utwory 3-głosowe
Edycje:
wszystkie utwory oprócz 8 responsoriów wyd. F.A. D’Accone w Music of the Florentine Renaissance, «Corpus Mensurabilis Musicae» XXXII/1, 1966
