Panormo, Joseph

Panormo Joseph, *ok. 1775 Neapol, †20 VII 1837 Londyn, wywodził się z rodziny sycylijskich lutników, najstarszy syn i uczeń Vincenza. Po przybyciu do Londynu ściśle współpracował z ojcem w pracowni J. Bettsa, a ok. 1826 otworzył własny warsztat. Początkowo budował skrzypce i wysoko cenione wiolonczele oraz kontrabasy, swobodniej niż jego ojciec wykorzystując modele Stradivariego; okazyjnie kopiował też modele Guarneriego del Gesù. Jego instrumenty w pełni dorównują dziełom ojca, na którym się wzorował; różnice dotyczą otworów rezonansowych, nieco szerszych i bardziej zaostrzonych, budowy ślimaka oraz szerszych narożników. Później poświęcił się produkcji gitar, na co duży wpływ miała współpraca z przebywającym wówczas w Londynie wirtuozem Fernando Sorem oraz londyńskim wytwórcą gitar Antoniem Bruno.

Literatura: W.M. Morris British Violin Makers, Londyn 1904, ²1920; Alte Meistergeigen, t. 8, Frankfurt n. Menem 1982; J. Dilworth Father Figure oraz Future Generations, „The Strad” XCVI, 1985 oraz XCVII, 1986; J. Becher Fehlendes Glied in der Panormo-Saga, „Das Orchester” XXXVI, 1988; T. Baker, J. Dilworth, A. Fairfax The British Violin: 400 Years Of Violin Making In The British Isles, British Violin Making Association, Londyn 2003; G.P. di Stefano Documentary Evidence Concerning the Early History of Vincenzo Trusiano and the Panormo Family of Instrument Makers in Italy, „Journal of the Violin Society of America” XXIV/2, 2014; A. Fairfax Panormo: The Life and Work of Vincenzo and His Sons, An Exhibition Catalogue, 2016; B. Hebbert Joseph Panormo, „Violins and Violinists”, https://violinsandviolinists.com/joseph-panormo; Ph.J. Kass Identifying Some General Characteristics of Each of the Panormo Violin Makers’ Workmanship, „Strings Magazine” 2017 nr 272; Ph.J. Kass Vincenzo Panormo’s Effect on the Trade, the Craft & Place in the Modern Market, „Strings Magazine” 2017 nr 272; A. Fairfax In Focus: A c.1800 violin by Joseph Panormo, „Strad” XXII, 2023.