Ondříček, František

Ondříček [‘ond^rszi:czek] František, *29 IV 1857 Praga, †12 IV 1922 Mediolan, czeski skrzypek, kompozytor i pedagog, syn Jana. Pierwszym nauczycielem Františka był jego ojciec, w którego zespole występował wraz ze swoimi braćmi Josefem, Janem i Karelem (1863–1943), późniejszym skrzypkiem i koncertmistrzem orkiestr w Pradze, Nowym Jorku i Bostonie oraz członkiem (1899–1902) amerykańskiego kwartetu smyczkowego Kneisel Quartet. Od 1873 do 1876 František Ondříček studiował w klasie A. Bennewitza w konserwatorium w Pradze, a od 1877 do 1879 w klasie L.J. Massarta w konserwatorium w Paryżu, które ukończył z I nagrodą. W latach 1879–81 był solistą koncertów Pasdeloupa w Paryżu. Występował też w Brukseli, Londynie i Wiedniu, gdzie w latach 1882–83 odniósł sukcesy, które otworzyły przed nim sale koncertowe w całej Europie (1884 w Rosji) i Ameryce. Koncertował też w Polsce – w Warszawie, Krakowie, Lwowie i Łodzi (1889, 1891 i 1896). Oprócz sonat solowych J.S. Bacha, utworów Beethovena, Brahmsa, Paganiniego i kompozytorów czeskich, m.in. J. Suka, znaczącą pozycję w jego repertuarze stanowił Koncert skrzypcowy a-moll A. Dvořáka, którego František Ondříček był pierwszym wykonawcą (Praga 14 X 1883, Wiedeń 2 XII 1883) i propagatorem. Ondříček prowadził działalność pedagogiczną w Wiedniu i Pradze; w latach 1909–1919 uczył i był dyrygentem w założonym przez siebie Neues Wiener Konservatorium. Od 1919 do 1922 prowadził mistrzowską klasę skrzypiec w konserwatorium w Pradze.

Literatura: B. Šich František Ondříček, Praga 1947, 2. wyd. 1970, wyd. rosyjskie Moskwa 1958.