Nocetti, Flaminio

Nocetti [nocz´ɛtti], Noceti, Nuceti, Nucetus, Flaminio, Flaminius, *2. poł. XVI w. Parma, †po 1617 Parma (?), włoski kompozytor. Najwcześniejszą wiadomość o Nocettim zawiera Della prattica musica S. Cerreta (Neapol 1601). Co najmniej od 1603 do 1618 był organistą benedyktyńskiego opactwa św. Jana Ewangelisty w Parmie. Swoje publikacje, zawierające głównie wielkoobsadową muzykę religijną, dedykował zwykle członkom rodziny Farnese. Motet 6-głosowy O suavitas z druku zbiorowego z 1611 (znany także z intawolacji w jednej z legnickich tabulatur) jest przykładem umiejętnego zachowania proporcji między stylem deklamacyjnym i kontrapunktem swobodnym oraz rozwiniętego języka harmonicznego (akcydencje fis, cis, gis, b, es). Utwory Nocettiego wykonywano w katedrze na Wawelu. Niemal kompletny i unikatowy przekaz jego Missae ac litaniae na dwa chóry z 1602 zachował się w zbiorach Archiwum i Biblioteki Krakowskiej Kapituły Katedralnej (brakujący głos Cantus I zachowany jest w Wiedniu, również unikatowo). Być może jest to egzemplarz zakupiony u krakowskiego księgarza Franza Jakoba Mertzenicha, wymieniony w inwentarzu tegoż z 1613.

Literatura: M. Pielech Do repertuaru kapel wawelskich. Starodruki muzyczne zachowane w archiwum katedry wawelskiej, „Muzyka” 2001 nr 2; A. Patalas Inventory of music prints from the bookshop of Franz Jakob Merzenich (Kraków 1613), „Musica Iagellonica” XII, 2001.