Nin Joaquín, właśc. Nin y Castellanos Joaquín, *29 IX 1879 Hawana, †24 X 1949 Hawana, kubański pianista i kompozytor. Uczył się gry na fortepianie w Barcelonie, debiutował mając lat 12, od 1902 studiował fortepian prywatnie u M. Moszkowskiego w Paryżu i kontrapunkt u V. d’Indy’ego w Schola Cantorum, gdzie następnie uczył w latach 1906–08. Zasłynął jako jeden z pierwszych wykonawców muzyki dawnej, opublikował na jej temat liczne artykuły i wydał kilka zbiorów muzyki starohiszpańskiej, był przeciwnikiem renesansu klawesynu i prowadził na ten temat dyskusję z W. Landowską. Koncertował i działał w Europie, głównie w Paryżu, przejściowo przebywał na Kubie, dokąd powrócił na stałe w 1939. Komponować zaczął stosunkowo późno, a prawie wszystkie jego utwory utrzymane są w stylu hiszpańskim ze znacznymi wpływami francuskiego impresjonizmu w języku dźwiękowym. P. Kochański opracował kilka pieśni Nina w formie suity na skrzypce i fortepian Chants d’Espagne, wyd. Paryż 1926. W 1929 nadano mu we Francji Legię Honorową, w 1930 został członkiem korespondentem Real Academia de San Fernando w Madrycie. Jego córką jest znana pisarka Anaïs Nin.
Kompozycje:
Instrumentalne:
Au jardin de Lindaraja na skrzypce i fortepian, 1927
5 comentarios na skrzypce i fortepian, 1929
Rhapsodie ibérienne na skrzypce i fortepian, 1930
fortepianowe:
Cadena de valses 1919
Danza ibérica 1926
Message à Claude Debussy 1929
„1830” Variations sur un thème frivole 1930
Canto de cuna para los huérfanos de España 1939
Wokalno-instrumentalne:
20 cantos populares españoles na głos i fortepian, 1923
Chant élégiaque na głos i fortepian, 1929
10 noëls espagnols na głos i fortepian, 1932
Le chant du veilleur na mezzosopran, skrzypce lub saksofon i fortepian, 1937
Prace:
Pour l’art, wyd. Paryż 1909, tłum. angielskie In the Service of Art, wyd. Londyn 1915
Huit années d’action musicale, wyd. Bruksela 1911
Idées et commentaires, wyd. Paryż 1912
Las tres grandes escuelas musicales del siglo XVIII, wyd. Bilbao 1913
Clavecin ou piano, wyd. Paryż 1921
La presse dit, wyd. Paryż 1930
wydania:
16 sonates anciennes d’auteurs espagnols oraz 17 sonates et pièces anciennes d’auteurs espagnols na fortepian, Paryż 1925, 1928
10 pièces de José Herrando na skrzypce i fortepian, Paryż 1937
7 chansons picaresques espagnoles anciennes oraz 7 chants lyriques espagnoles anciennes na głos i fortepian, Paryż 1926
