Michnik Ewa, *15 II 1943 Bochnia, polska dyrygentka. Studiowała teorię muzyki, wychowanie muzyczne oraz dyrygenturę w PWSM w Krakowie (dyplom uzyskany w 1972). W latach 1972–78 była dyrygent Filharmonii Krakowskiej, uzupełniając studia w Wiedniu pod kierunkiem H. Swarowsky’ego. Równocześnie uczyła dyrygentury w PWSM (obecnie Akademia Muzyczna) w Krakowie, od 1979 jako docent. W 1980 objęła kierownictwo artystyczne Opery i Operetki w Krakowie, w latach 1981–95 była dyrektorem naczelnym i artystycznym opery w Krakowie, której zespół zaprezentowała po raz pierwszy na scenach zagranicznych. W 1995 objęła funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego opery we Wrocławiu, w 1997 dyrektora artystycznego festiwalu Wratislavia Cantans. Dyrygowała gościnnie m.in. orkiestrą filharmonii w Pradze, Deutsches Bach-Orchester w Hamburgu oraz Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra. W 1986 otrzymała honorową Złotą Batutę za wykonanie Rigoletta na konkursie Voci Verdiane w Busseto (Włochy). W 1992 otrzymała nagrodę krytyków Orfeusz za wykonanie opery R. Palestra Śmierć Don Juana na festiwalu Warszawska Jesień, w 1999 – Złotą Statuetkę Fredry za najlepszy spektakl roku 1998.
