Martin [martʹę] François, *1727, †1757 Paryż, francuski wiolonczelista i kompozytor. Działał w Paryżu, gdzie w latach 1745–54 wymieniano go w prasie. Pozostawał w służbie księcia de Gramont; od 1746 był muzykiem w Operze w Paryżu. W 1747 debiutował jako kompozytor w ramach Concerts spirituels, gdzie w latach 1751–55 wykonywano jego Symphonies et ouvertures op. 4. Martin jest wybitnym przedstawicielem francuskiej szkoły wiolonczelowej przed J.-L. Duportem. Jako pierwszy kompozytor francuski pisał symfonie w stylu przedklasycznym (op. 4), równolegle z kompozytorami innych ośrodków (m.in. szkoły mannheimskiej).
Kompozycje:
Instrumentalne:
6 sonat op. 2, na skrzypce i wiolonczelę, wyd. Paryż 1746
6 trios ou conversations à trois op. 3, wyd. Paryż 1746
6 symphonies et ouvertures op. 4, na 2 skrzypiec, altówkę i bas, wyd. Paryż 1751
Wokalno-instrumentalne:
m.in. cantatilles: Le soupçon amoureux i Le Suisse amoureux, obie wyd. w Prayżu 1747
Le bouquet de Thémire, 1748
Edycja:
Symphonie op. 4 nr 2, wyd. B.S. Brook w: La symphonie française dans la seconde moitié du XVIIIe siècle, Paryż 1962
