Maréchal [maresz’al] Henri Charles, *22 I 1842 Paryż, †12 V 1924 Paryż, francuski kompozytor. Studiował historię literatury i dopiero mając 18 lat zaczął uczyć się muzyki. Był uczniem E.J.M. Chevégo (solfeż) i V. Masségo (kompozycja), od 1866 w konserwatorium w Paryżu, gdzie podjął także naukę gry na organach u F. Benoista. W czasie studiów był dyrygentem chóru w Théâtre Lyrique. W 1870 został laureatem Prix de Rome za kantatę Le jugement de Dieu, pozytywne recenzje otrzymał również za La nativité (1875). Karierę operową rozpoczął w 1876, wystawiając na scenie Opéra-Comique Les amoureux de Catherine, w tym samym roku otrzymał nagrodę Monbinne’a za La taverne des Trabans. Kolejne jego dzieła sceniczne, przy których współpracował ze znanymi librecistami, jak P. i J. Barbier czy L. Gallet, należą do gatunku opery lirycznej. W dziejach opery francuskiej zajmują one drugorzędną pozycję ze względu na brak indywidualnych rysów. Maréchal działał także jako krytyk muzyczny – jego recenzje ukazywały się ma łamach Le Figaro.
Instrumentalne:
orkiestrowe:
Esquisses vénitiennes, 1894
Antar, poemat symfoniczny, wyd. Paryż 1897
Feuillets d’album na fortepian i orkiestrę
Introduction et valse
kameralne:
Fantaisie na róg i fortepian, wyd. Paryż 1899
Air de guet na kwintet dęty, wyd. Paryż 1920
Pasquinade na trio fortepianowe
Méditation religieuse na trio fortepianowe
Elégie na skrzypce lub altówkę i fortepian
Sérénade joyeuse na wiolonczelę i fortepian
En gondole na fortepian, wyd. Paryż 1892
Nocturne na fortepian, wyd. Paryż 1893
Esquisses chorégraphiques na fortepian, wyd. Paryż 1904
5 vieilles chansons na fortepian, wyd. Paryż b.r.
Pièces intimes na fortepian
Airs d’église na organy, 2 t., wyd. Paryż 1912
124 pièces d’orgue d’auteurs français, italiens, allemands … de XVe, XVIe, XVIIe et XVIIIe siècles, opracowania na pojedynczy manuał, fisharmonię lub fortepian, wyd. Paryż 1912
Sceniczne:
Les amoureux de Catherine, opera komiczna, libretto J. Barbier wg E. Erckmanna i A. Chatriana, wyst. Paryż 1876
La taverne des Trabans, opera komiczna, libretto E. Erckmann, A. Chatrian i J. Barbier, 1876, wyst. Paryż 1881
Déidamie, opera, libretto E. Noël, wyst. Paryż 1893
Calendel, opera, libretto P. Ferrier wg F. Mistrala, wyst. Rouen 1894
Daphnis et Chloë, opera, libretto J. i P. Barbier, wyst. Paryż 1899
Ping-Sin, dramat liryczny, libretto L. Gallet, 1895, wyst. Paryż 1918
Autour d’une tiare, dramat liryczny, libretto Melliet, niewyst.
L’étoile, idylla na głosy solowe i chór żeński, libretto P. Collin, wyk. Paryż 1881
Le lac des Aulnes, balet z poetyckim komentarzem C. Mendèsa, 1907
L’ami Fritz muzyka do sztuki dramatycznej E. Erckmanna, A. Chatriana i J. Barbiera, 1877
Les Rantzau muzyka do sztuki dramatycznej E. Erckmanna i A. Chatriana
Crime et châtiment muzyka do sztuki dramatycznej wg F. Dostojewskiego
Wokalne i wokalno-instrumentalne:
Le jugement de Dieu, kantata, sł. H. Dutheil, 1870
La nativité, poemat religijny, sł. E. Cicile, 1875
Le miracle de Naïm, dramat religijny, sł. P. Collin, 1886
Les vivants et les morts na sopran, alt, tenor, bas i orkiestrę, 1886
Cantate de Valenciennes, 1902
Les villes glorieuses, kantata, sł. A. Girard, 1910
pieśni solowe
motety
utwory chóralne
Prace:
Rome. Souvenirs d’un musicien, wyd. Paryż 1904
Paris. Souvenirs d’un musicien, wyd. Paryż 1907
Monographie universelle de l’Orphéon, wyd. Paryż 1910
Lettres et souvenirs, wyd. Paryż 1920
Souvenirs d’un musicien: Alexis Chauvet, wyd. «Menestrel» 12 VIII 1906, przedr. w «L’orgue: cahiers et mémoires», XLVI (1991)
