Lenepveu, Charles

Lenepveu [l^en^ewʹö] Charles Ferdinand, *4 X 1840 Rouen, †16 VIII 1910 Paryż, francuski kompozytor i pedagog. Na życzenie ojca Lenepveu studiował prawo w Paryżu, ale równocześnie od 1860 uczył się prywatnie muzyki. W 1862 odbyło się w Caen pierwsze publiczne wykonanie utworu Lenepveu’a – kantaty wyróżnionej na konkursie z okazji 100-lecia tamtejszego Société d’Agriculture, de Commerce et d’Industrie. W 1863 podjął studia w konserwatorium w Paryżu u A. Thomasa (kompozycja). W 1865 otrzymał Prix de Rome za kantatę Renaud dans les jardins d’Armide. Do najbardziej udanych prezentacji dzieł Lenepveu’a należało wykonanie Requiem w 1871 w Bordeaux (koncert na rzecz wdów i sierot po poległych w wojnie prusko-francuskiej), jego fragmentów w 1872 na Concerts du Conservatoire i w 1873 na Concerts Populaires oraz londyńska premiera opery Velléda. Od 1880 Lenepveu uczył harmonii, od 1894 kompozycji w konserwatorium w Paryżu. Opublikował pracę pedagogiczną Cent leçons d’harmonie (Paryż 1898). W 1887 otrzymał Krzyż Kawalerski Legii Honorowej, od 1896 członek Institut de France.

Literatura: R. de Saint-Arroman Charles Lenepveu, «Le journal musical», Paryż 1898; F. Petit Charles Lenepveu, une gloire musicale de Rouen, «Études Normandes», LXI (2012), s. 39–64, dostęp: Charles Lenepveu, une gloire musicale de Rouen – Persée; F. Petit Charles Lenepveu (1840–1910). Musicine officiel de la troisième République Paryż, 2015; F. Petit Charles Lenepveu, le musicien venu de Normandie Correspondances, discours, concerts, e-book Paryż 2024.