Ivanovici [iw’anowicz] Iosif, *ok. 1845, †16 IX 1902 Bukareszt, rumuński kompozytor i dyrygent. Muzyki uczył się u A. Riedla w Gałaczu i E. Lehra w Jassach. Działał w Gałaczu (1879–95) i Bukareszcie (1895–1902) jako dyrygent orkiestr wojskowych, pełniąc zarazem różne funkcje muzyczne w administracji wojskowej, m.in. w latach 1895–1901 jako inspektor muzyki wojskowej. W 1889 otrzymał nagrodę w dziedzinie kompozycji na Międzynarodowej Wystawie w Paryżu.
Ivanovici tworzył muzykę użytkową dla potrzeb salonów mieszczańskich i dla wojska; jego melodyjne kompozycje licznie wydawane w Bukareszcie, Lipsku, Hamburgu i Paryżu, zostały zapomniane, poza cieszącym się do dziś popularnością walcem Fale Dunaju.
Literatura: V. Cosma Maiorul I. Ivanovici (1845–1902). Schiţǎ monográficǎ, de popularizare, Bukareszt 1958.
liczne marsze i walce na orkiestrę dętą, m.in.:
Valurile Dunǎrii (‘fale Dunaju’) 1880
Zîna munţilor (‘wróżka z gór’) 1886
Porumbeii albi (‘białe gołębie’) 1894
transkrypcje utworów Beethovena, Chopina, Donizettiego i innych
marsze, tańce, miniatury na fortepian, m.in.:
La vie de Bucarest
Un rêve sur le Volga
Rumänische Liebesleben
Der Liebesbote
Wanda
Parade militaire
***
pieśni solowe
