Fedeli Ruggiero, Rudcher, Rüdiger Fidel, *ok. 1655, Wenecja, pogrzeb. 30 I 1722, Kassel, włoski kompozytor, instrumentalista, dyrygent i śpiewak. Od 1669 był altowiolistą w orkiestrze teatru w Wenecji i w kapeli przy kościele św. Marka, w którym śpiewał w chórze jako basista w latach 1674–77. Od tego czasu miał trudności ze znalezieniem stałego zatrudnienia. W 1681 tylko w krótkim okresie pełnił obowiązki dyrygenta w Bayreuth. Także i Drezno, gdzie przebywał w 1687/88, zmuszony był opuścić ze względu na konflikt z dyrygentem. Założył w tym czasie zespół złożony wyłącznie z włoskich muzyków, z którymi wystawiał opery, m.in. swoją. operę pastorale La Silvia w Regensburgu (1690). Przebywał także w Berlinie w latach 1691–95 i jako śpiewak w Hannowerze. Od maja 1701 do końca życia (z wyjątkiem krótkich pobytów w Berlinie, gdzie współpracował z królewską kapelą) przebywał w Kassel. W 1701 mianowany został dyrygentem przy dworze w Kassel. W tym okresie orkiestra dworska należała do jednych z najlepszych w Niemczech, ze stałą, dochodzącą do 18 osób obsadą, a także z zespołem chłopców.
Twórczość Ruggiera, tak kościelna, jak i świecka, nawiązuje do stylu szkoły neapolitańskiej. Znaczna część utworów zachowała się tylko w rękopisach.
Literatura: W. Braun Der „Almira”-Stoff in den Vertonungen von R. Fedeli, R. Keiser und G. F. Händel, w „Händel-Jahrbuch” 36, 1990; R.-S. Pegah, H. Broszinski Fedeli, Ruggiero, w: MGG Online 2016–2025.
Almira, opera, wyst. Brunszwik 1703
8 kantat solowych
1 duet i 1 aria z towarzyszeniem instrumentów
religijne:
9 psalmów
4 motety
1 Magnificat
2 msze
1 Gloria
Kyrie i Gloria z mszy Iste confessor
2 Sanctus
Trauermusik für Königin Sophie Charlotte, Berlin 1705 (zaginione)