Clapton [klʹæpten] Eric, *30 III 1945 Ripley (Surrey), angielski gitarzysta, kompozytor i wokalista. Zafascynowany rhythm and bluesem i bluesem rozpoczął naukę gry na gitarze w wieku 13 lat. Szybko zyskał uznanie jako członek zespołów Yardbirds (1963–1965) i Bluesbreakers J. Mayalla (1965–1966). W lipcu 1966 powstało blues-rockowe trio Cream, które współtworzyli Ginger Baker (perkusja) i Jack Bruce (gitara basowa). Zróżnicowany repertuar od popu i soulu (I Feel Free) po improwizowany rock (Spoonful) oraz wirtuozeria muzyków przyniosły grupie ogromny sukces komercyjny – trio nagrało cztery albumy, które sprzedały się na całym świecie w ponad 15 milionach egzemplarzy: Fresh Cream (1966), Disraeli Gears (1967), Wheels of Fire (1968), Goodbye (1969). Po rozpadzie Cream w 1969 roku powstał kwartet Blind Faith: Eric Clapton (gitara), Ginger Baker (perkusja), Stevie Winwood (fortepian, organy, śpiew) i Ric Grech (gitara basowa). Dla Blind Faith powstał pierwszy autorski utwór Claptona Presence of the Lord. Dorobek z tego okresu ugruntował pozycję artysty jako utalentowanego gitarzysty bluesrockowego. Po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych Clapton współpracował m.in.z Dr. Johnem, Leonem Russellem, Johnem Lennonen, Billy Prestonem, Stephenem Stillsem, Ringo Starrem i Howlin’ Wolfem. W 1970 artysta wydał solowy album Eric Clapton oraz założył kwartet Derek And The Dominos: Eric Clapton (gitara, śpiew), Bobby Witlock (fortepian, organy, śpiew), Carl Radle (gitara basowa) i Jim Gordon (perkusja). Z tego okresu pochodzi największy przebój Claptona Layla (1970). Artysta mniej nagrywał, skupiając się na koncertach i doskonaleniu techniki gitarowej. Współpracował m.im z P. Townshendem, G. Harrisonem, J. Beckiem, R. Watersem, P. Collinsem, J.J. Calem, E. Johnem, T. Turner, C. Santaną, B.B. Kingiem i Stingiem. Renesans kariery Claptona nastąpił w latach 90. XX w, wraz z wydaniem akustycznego albumu Unplugged. Clapton otrzymał 18 nagród Grammy, m.in. za wykonanie utworu Bad Love (1991), dla albumów Unplugged (1993), From the Cradle (1995), The Road to Escondido (2008) oraz piosenek Layla (1992) i Tears in Heaven (1993). Dwukrotnie uhonorowany Orderem British Empire (1994, 2004). Wystąpił m.in. w filmach: Tommy (reż. K. Russell, 1974), The Last Waltz (reż. M. Scorsese, 1978), Water (reż. D. Clement, 1986), Eric Clapton: Life in 12 Bars (reż. L.F. Zanuck, 2017); napisał muzykę do filmów: Lethal Weapon 1, 2 i 3 (Zabójcza broń, reż. R. Donner, 1987, 1989 i 1992), Homeboy (reż. M. Seresin, 1988), Rush (reż. L.F. Zanuck, 1992) i Roswell The U.F.O. Cover-Up (reż J. Kagan, 1994). Nagrał m.in. albumy: Layla and Other Assorted Love Songs 1970, Rainbow Concert 1973, Eric Clapton Was Here 1975, Slowhand 1977, Backless 1978, Just One Night 1980, Another Ticket 1981, Money and Cigarettes 1983, Behind the Sun 1985, August 1986, Journeyman 1989, 24 Nights 1991, Unplugged 1992, From the Cradle 1994, Pilgrim 1998, Riding with the King, z B.B. Kingiem, 2000, Reptile 2001, Back Home 2005, I Still Do 2016, Meanwhite 2024. Jest właścicielem wytwórni Duck Records. Clapton kilkukrotnie koncertował w Polsce: Warszawa (1979), Katowice (1979), Gdynia (2008), Łódź (2013), Oświęcim (2014), Kraków (2026).
Literatura: J. Pidgeon Eric Clapton. A Biography, Londyn 1976; H. Shapiro Slowhand. The Story of Eric Clapton, Londyn 1984; M. Roberty Eric Clapton. A Visual Documentary, Londyn 1985; R. Coleman Survivor. The Authorized Biography, Londyn 1986, 21994; H. Shapiro Eric Clapton. Lost in Blues, Londyn 1992; M. Roberty Eric Clapton. The New Visual Documentary, Londyn 1992; C. Sandford Clapton. Edge of Darkness Londyn 1994, M. Schumacher Crossroads. The Life and Music of Eric Clapton, Londyn 1997, E, Clapton Clapton: The Autobiography Londyn 2007.
