Carr [ka:r] Benjamin, *12 IX 1768 Londyn, †24 V 1831 Filadelfia, amerykański wydawca, śpiewak, pianista, organista, kompozytor, organizator życia muzycznego. Muzyki uczył się w Londynie u S. Arnolda i Ch. Wesleya. W 1793 przybył do USA i osiedlił się w Filadelfii. Wkrótce do Stanów Zjednoczonych przyjechał także jego ojciec Joseph i brat Thomas (1780–1849), którzy zamieszkali w Baltimore. Wszyscy trzej Carrowie należą do pionierów amerykańskich wydawnictw muzycznych. Już w 1793, w kilka miesięcy po powstaniu pierwszej amerykańskiej firmy wydawniczej (Molier i Capron), Benjamin Carr założył w Filadelfii wydawnictwo muzyczne oraz sklep z muzykaliami, natomiast Joseph Carr prowadził do 1819 w Baltimore przedsiębiorstwo wydawnicze, przejęte później przez Thomasa; w latach 1794–97 firma Carra miała także filię w Nowym Jorku, sprzedaną następnie J. Hewittowi. Thomas Carr wydał pieśń Star-Spangled Banner (słowa F.S. Keya podłożone pod melodię J.S. Smitha To Anacreon in Heaven), która później stała się hymnem narodowym USA.
Od 1794 Benjamin Carr brał udział w organizowaniu koncertów w Filadelfii, podczas których występował jako śpiewak; w tym czasie zadebiutował również na scenie operowej w przypisywanej Th. Arne’owi operze balladowej Love in a Village, wystawionej przez Old American Company. Przejawiał takie aktywność jako koncertujący pianista oraz organista, grając w latach 1801–31 w kościołach Filadelfii. Był współorganizatorem założonego w 1820 Musical Found Society w Filadelfii.
Carr – wraz z A. Reinagle’em, R. Taylorem, J. Hewittem, V. Pelissierem – należy do pierwszej generacji zawodowych kompozytorów amerykańskich, rekrutujących się spośród emigrantów; przeniósł on na grunt muzyki amerykańskiej tradycje angielskiej opery balladowej i muzyki religijnej (anthemy). Historycy błędnie uważali go za twórcę pierwszej opery amerykańskiej; z jego wielokrotnie wystawianej opery balladowej The Archers (1796) zachowało się tylko kilka fragmentów, odznaczających się prostą, płynną melodyką. Carr był kompozytorem nie tyle oryginalnym, ile bardzo płodnym; napisał 85 utworów religijnych i 275 świeckich, z których większość ukazała się w jego własnym wydawnictwie w Filadelfii lub wydawnictwie ojca w Baltimore; rękopisy pieśni i ballad Carra znajdują się w Public Library w Nowym Jorku oraz w zbiorach prywatnych; są to utwory z prostym akompaniamentem fortepianowym przeznaczone do wykonywania amatorskiego. Carr często dokonywał aranżacji zarówno utworów innych kompozytorów, jak i własnych (a także obiegowych melodii); i tak np. jego The Federal Ouverture została opublikowana w The Gentleman’s Amusement (1795) jako duet na 2 flety podłużne; utwór ten zawiera wiązankę pieśni patriotycznych, m.in. po raz pierwszy opublikowaną, bardzo popularną już w latach przed rewolucją melodię Yankee Doodle.
Wielostronna działalność Carra wydatnie wpłynęła na rozwój życia muzycznego w Stanach Zjednoczonych. Przede wszystkim zasłużył się on jako wydawca świadomie dążący do podniesienia poziomu kultury muzycznej przez dostarczanie społeczeństwu przystępnego materiału repertuarowego. W ukazującym się co tydzień «Musical Journal» oraz w serii pojedynczo wydawanych egzemplarzy «Carr’s Musical Miscellany» (85 numerów) zamieszczał utwory fortepianowe i pieśni ówczesnych kompozytorów europejskich oraz amerykańskich. Podobnym celom służyło Musical Found Society, towarzystwo założone w Filadelfii przez Carra oraz R. Taylora dla organizowania regularnych koncertów. W uznaniu dla zasług Carra towarzystwo to wystawiło mu po śmierci pomnik.
Literatura: V Redway The Carrs. American Music Publishers, „The Musical Quarterly” XVIII, 1932; R. Gerson Music in Philadelphia, Filadelfia 1940; W. Konen Puti amierikanskoj muzyki, Moskwa 21965; Ch. A. Sprenkle The life and works of Benjamin Carr (1768–1831), dysertacja w Peabody Conservatory of Music w Baltimore (Maryland) 1970; E.R. Meyer Benjamin Carr’s Musical Miscellany, „Notes” XXXIII, 1976/77 s. 253–265; C.J. Lehman Benjamin Carr, dysertacja na University of Iowa 1975; J. Bunker Clark, E.R. Meyer Benjamin Carr: Selected Secular and Sacred Songs, „American Music” VI (1988), s. 460-462; K. Kroeger, E.R. Meyer Benjamin Carr. Selected Secular and Sacred Songs, “Notes” XLV nr 1 (1988), s. 149; S. Siek Benjamin Carr’s Theatrical Career, „American Music” XI nr 2 (1993), s. 158–184; R. R. Grimes A Grand Selection of Sacred Music: Benjamin Carr and Early Nineteenth Century Catholic Music in Philadelphia, „U.S. Catholic Historian” XXX nr 4 (2012), s. 21–37.
Kompozycje
Instrumentalne:
fortepianowe:
The Federal Ouverture 1794
zbiór 6 sonat, 1796
The Siege of Tripolis. Historical Naval Sonata op. 4, 1804
6 Progressive Sonatines op. 9, 1812(?)
Analytical Instructor for the Pianoforte op. 15, 1826
marsze, walce, ronda, fantazje, wariacje i inne
Wokalno-instrumentalne:
liczne pieśni i ballady na głos i fortepian, m.in. 6 Ballads from… The Lady of the Lake op. 7, 1810, 4 Ballads from… Rokeby op. 10, 1813(?)
hymny, psalmy, anthemy, nieszpory, msze i inne utwory religijne
Sceniczne:
Philander and Silvia, wyst. Londyn 1792
The Archers or Mountaineers of Switzerland, libretto W. Dunlap, wyst. Nowy Jork 1796
The Caledonian Frolic, balet, 1794
muzyka teatralna
Wydania:
«Musical Journal for the Piano Forte», 1800–04, faksymile 1942
«Carr’s Musical Miscellany in Occasional Numbers», 1812–15
«Lyricks» (pieśni), od 1825
«Le Clavecin» (utwory fortepianowe), od 1825
zbiory anthemów, motetów, religijnych pieśni solowych i chóralnych
Edycje:
The Federal Ouverture, faksymile, Filadelfia 1957
«Musical Journal for the Piano Forte», faksymile, Filadelfia 1942