Wilk Gerard, *12 I 1944 Gliwice, †28 VIII 1995 Paryż, polski tancerz i pedagog. Naukę tańca rozpoczął w 1957 w szkole baletowej w Bytomiu, a w 1964 ukończył Państwową Średnią Szkołę Baletową w Warszawie (jego pedagogami byli m.in. A. Sobol i Z. Kaliński); w tymże roku został zaangażowany do zespołu baletowego Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie tańczył pierwszoplanowe role (był partnerem scenicznym m.in. M. Krzyszkowskiej), jednak dopiero w 1970 otrzymał tytuł solisty. W latach 60. tańczył ponadto w licznych programach telewizyjnych z K. Mazurówną oraz w latach 1967–68 w kierowanym przez nią zespole tańca nowoczesnego i jazzowego „Fantom”. W 1970 wyjechał do Belgii, przez 11 lat tańczył w Ballet du XXe siècle M. Béjarta, z którym występował na całym świecie. W 1981 zamieszkał w Paryżu i poświęcił się nauczaniu tańca klasycznego; prowadził lekcje mistrzowskie w wielu czołowych zespołach baletowych, m.in. w Paryżu, Monte Carlo, Stuttgarcie, Japonii, Warszawie, we Florencji i w Lozannie. Bogate życie artystyczne zwieńczył w 1994 reżyserią opery Werther z muzyką J. Masseneta w Teatrze Wielkim w Warszawie. Wilk był tancerzem wszechstronnym, wielką indywidualnością o ogromnej osobowości scenicznej. W 1995 powstał poświęcony mu film dokumentalny Gerard Wilk. Kilka razy zaczynałem od zera (reż. B. Łoszewski).
Literatura: I. Turska Almanach baletu polskiego 1945–1974, Kraków 1983; J. Szczublewski Teatr Wielki w Warszawie 1833–1993, Warszawa 1993.
Rotbart (Jezioro łabędzie, muz. P. Czajkowski, choreogr. R. Kuzniecowa, Warszawa 1966)
Harnaś (Harnasie, muz. K. Szymanowski, choreogr. E. Papliński, Warszawa 1966)
Basilio (Don Kichot, muz. A. Minkus, choreogr. A. Cziczinadze, Warszawa 1967)
Albert (Giselle, muz. A. Adam, choreogr. A. Cziczinadze, Warszawa 1968)
Paolo (Francesca da Rimini, muz. P. Czajkowski, choreogr. A. Cziczinadze, Warszawa 1968)
tytułowa w Spartakusie (muz. A. Chaczaturian, choreogr. J. Czanga, Warszawa 1968)
Książę (Kopciuszek, muz. S. Prokofiew, choreogr. A. Cziczinadze, Warszawa 1969)
Romeo (Romeo i Julia, muz. S. Prokofiew, choreogr. A. Cziczinadze, Warszawa 1970)
role w baletach M. Béjarta, m.in.: solista (Les Noces, muz. I. Strawiński, Bruksela 1975)
solista (Pli selon Pli, część pt. Improvisation sur Mallarmé I, II, III, muz. P. Boulez, Bruksela 1975)
Wielki Kapłan (Héliogabale, do muz. G. Verdiego, J.S. Bacha i in. oraz ludowej muz. afrykańskiej, Persepolis 1976)
choreograf Mérante (Gaîté parisienne, do muz. J. Offenbacha w aranżacji M. Rosenthala, Bruksela 1978)
solista (Ce que la mort me dit, do muz. G. Mahlera, Bruksela 1978)
solista (Dichterliebe / Amor di Poeta, do muz. R. Schumanna i N. Roty i tekstów H. Heinego i Ch. Baudelaire’a, Bruksela 1978)
solista (Actus tragicus, do muz. J.S. Bacha i F. Schirrena, Bruksela 1979)
solista (Eros Thanatos, do muz. J.S. Bacha, H. Berlioza, F. Chopina i in., Ateny 1980)
role w filmach: w reż. S. Barei – Małżeństwo z rozsądku (1966) i Przygoda z piosenką (1968)
Przekładaniec (reż. A. Wajda, 1968); w filmach baletowych Mimetyzm (reż. S. Szlachtycz, choreogr. W Gruca, 1969)
Gry (reż. G. Lasota, choreogr. C. Drzewiecki, 1970)
